Officieel formulier/administratiekaart van de marktinspectie. 30 december 1940 (oproep) en 31 december 1940 (besluit). [Linkerkolom]
Opgeroepen per
(datum) 30 Decr. ’40 (uur) 10
.................... ..........
-of-
.................... ..........
wegens niet geregeld bezetten
plaats op de markt ....................
Amstelstraat
........................................
nummer plaats/voorkeurskaart 51
gewaarschuwd op 23-10-’40.

Aan
B. Brander
Waterlooplein 51 II

[Stempel in blauw/paars:]
No 30/76/3 M. 1940
[Handgeschreven onder stempel:] 32/12/1

[Rechterkolom]
Aanteekeningen Inspecteur:
Aan oproeping geen
gevolg gegeven.
~~Schrapt~~
afvoeren. 31-12-’40
de Haan

========================================
Genoteerd op slip ....................

Gezien de marktambtenaar,
opbergen
[Handtekening] Dit document is een administratieve kaart van de Amsterdamse marktinspectie betreffende de marktkoopman B. Brander. Uit de gegevens blijkt dat Brander een vaste staanplaats (nummer 51) had in de Amstelstraat.

De kern van de zaak is dat de marktkoopman zijn plaats niet regelmatig bezette. Hiervoor was hij op 23 oktober 1940 al officieel gewaarschuwd. Omdat de situatie blijkbaar niet verbeterde, werd hij op 30 december 1940 om 10:00 uur ontboden voor een gesprek. De aantekening van inspecteur De Haan op 31 december 1940 stelt vast dat Brander niet is komen opdagen ("geen gevolg gegeven"). Het verdict is "afvoeren", wat betekent dat hij zijn marktvergunning en staanplaats verliest. Het document wordt daarna afgesloten met de instructie "opbergen". Het document stamt uit december 1940, zeven maanden na het begin van de Duitse bezetting. De naam Brander en het adres Waterlooplein 51 II duiden zeer waarschijnlijk op een Joodse marktkoopman in de Amsterdamse Jodenbuurt. In deze periode nam de druk op de Joodse bevolking en hun economische posities snel toe.

Hoewel de officiële reden voor het intrekken van de marktplaats "het niet geregeld bezetten" is, moet dit in de historische context gezien worden: Joodse ondernemers kregen te maken met steeds meer beperkingen, uitsluiting en angst, waardoor het voortzetten van hun handel bemoeilijkt werd. De administratieve "opschoning" van de marktregisters was een effectieve methode voor de bezetter en collaborerende instanties om Joodse handelaren uit de publieke ruimte te verwijderen. B. Brander