Doorslag van een officiële brief/beschikking. 3 december 1940. De Directeur (vermoedelijk van de Marktwezen-dienst in Amsterdam). [Handgeschreven aantekening rechtsboven:] In de kluis [?]
[Handgeschreven aantekening middenboven:] Verzonden 3/12
[Rechtsboven:] VD/HG.

den Heer A.H.C.C. Branger,
Rijksstraatweg 123,
D u i v e n d r e c h t .

33/94/19 M. [Links] 3 December 1940. [Rechts]

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 15 November jl. bericht ik U, dat aan het daarin vervatte verzoek geen gevolg kan worden gegeven. U dient derhalve vanaf 7 December a.s. regelmatig gebruik van de U verstrekte voorkeurskaart voor de markt Westerstraat te maken, daar deze voorkeurskaart anders ingevolge de desbetreffende bepalingen van het Reglement op de Markten zal worden ingetrokken.

De Directeur, * Inhoud: De brief is een formele afwijzing van een verzoek dat de heer Branger op 15 november 1940 had ingediend. Hoewel de inhoud van het verzoek niet expliciet wordt genoemd, blijkt uit de context dat Branger waarschijnlijk uitstel of vrijstelling had gevraagd voor het gebruik van zijn marktplaats.
* Kernboodschap: De marktmeester/directeur dwingt de geadresseerde om zijn "voorkeurskaart" (een vergunning voor een vaste standplaats) voor de markt in de Westerstraat (Amsterdam) weer actief te gaan gebruiken vanaf 7 december 1940. Bij nalatigheid zal de vergunning worden ingetrokken conform het Marktreglement.
* Toon: De toon is strikt administratief en dwingend ("u dient derhalve", "geen gevolg kan worden gegeven"). * Tijdsgewricht: De brief is gedateerd december 1940, ruim een half jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland.
* Locatie: De Westerstraat-markt in de Jordaan (Amsterdam) is een van de oudste en bekendste markten van de stad. In de oorlogsjaren stond het marktwezen onder grote druk door schaarste, distributiebonnen en de toenemende uitsluiting van Joodse marktkooplieden (hoewel daar in dit specifieke document geen directe aanwijzing voor is).
* Administratieve achtergrond: De overheid hanteerde strikte regels voor marktplaatsen: wie een felbegeerde vaste plek had, moest deze ook daadwerkelijk bezetten om de bevoorrading van de stad en de inkomsten uit marktgelden te waarborgen. Het dreigen met intrekking was een standaardmiddel om 'slapende' vergunningen te bestrijden. A.H.C.C. Branger Marktwezen