Doorslag van een officiële brief (typschrift). De Directeur (vermoedelijk van de Marktwezen/Gemeente Amsterdam). extra

VP/HG.

Mw.R.Veffer-Pauer,
Oude Schans 17,
Amsterdam-Centrum.

Wijk 2.

33/95/2 M. 7 November 1940.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 21 October jl. bericht ik U, dat het daarin vervatte verzoek niet voor inwilliging in aan-merking kan komen. Indien U voortaan Uw plaats op de markt Wester-straat niet ten minste drie maal per vier weken bezet, zal de be-doelde plaats worden ingetrokken, overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van het Reglement op de Markten.

De Directeur, De brief is een formele afwijzing van een verzoek dat Mw. Veffer-Pauer op 21 oktober 1940 had ingediend. Hoewel de aard van haar verzoek niet expliciet wordt genoemd, blijkt uit de rest van de tekst dat het waarschijnlijk ging om een verzoek tot vrijstelling of tijdelijke afwezigheid van haar marktplaats op de Westerstraat.

De toon van de brief is streng en bureaucratisch. De directeur wijst het verzoek resoluut af en voegt daar een directe waarschuwing aan toe: indien zij haar staanplaats niet minimaal driemaal per vier weken bezet, zal haar vergunning worden ingetrokken conform het Markreglement. Dit wijst op een strikte handhaving van de aanwezigheidsplicht voor marktkooplieden. De datum van de brief, 7 november 1940, is essentieel voor het begrijpen van de diepere betekenis. Nederland was op dat moment ruim een half jaar bezet door nazi-Duitsland.

De geadresseerde, Rosette Veffer-Pauer, woonde aan de Oude Schans, in het hart van de Amsterdamse Jodenbuurt. De naam Veffer is een bekende Joodse naam in Amsterdam. In deze periode van de bezetting begonnen de anti-Joodse maatregelen toe te nemen. Joodse marktkooplieden kregen te maken met steeds meer beperkingen en pesterijen van de overheid.

Hoewel de brief op het eerste gezicht een gewone administratieve handeling lijkt, moet deze gezien worden in het licht van de toenemende druk op de Joodse bevolking. Het strikt handhaven van regels (zoals de aanwezigheidsplicht) werd vaak gebruikt als instrument om Joodse burgers hun middelen van bestaan te ontnemen. Uit archiefonderzoek (zoals op het Joods Monument) blijkt dat Rosette Veffer-Pauer en haar gezin de oorlog niet hebben overleefd; zij werd in 1942 in Auschwitz vermoord. Dit document vormt een tragisch bewijs van de bureaucratische weg die aan de deportaties voorafging. R. Veffer Gemeente Amsterdam Marktwezen