Ingekomen brief met ambtelijke kanttekeningen. Een functionaris bij de Gemeentelijke Vischmarkt (handtekening mogelijk "Maessen"). De Weled. Heer A. de Maer, Inspecteur van het Marktwezen te Amsterdam. [Linksboven, schuin geschreven:]
Inschrijven

[Rechtsboven:]
Amsterdam 26 Juni 1940
[Stempel:] Nº 46A/27/ M 1940 2/7

[Linksboven:]
466

[Adres:]
den WelEdHeer
A. de Maer.
Insp: Marktwezen
Amsterdam.

[Inhoud:]
H. de Maan halknecht
bij de Gem: Vischmarkt
alhier, heeft mij te kennen
gegeven, aan U te willen vragen
of hij een rijwielplaatje krijgt
van het Marktwezen.
Hij moet eerdaags een
nieuw plaatje koopen en daar
zijn eigen rijwiel veel voor het
marktwezen gebruikt, vind ik
het billijk dat hem een plaatje
van het marktwezen wordt
toegewezen. Hij rijdt geregeld
voor Drukker, naar het Giro-
kantoor, ook naar Heineken’s bier-
brouwerij, om pakhuishuur te
halen en dan rijdt hij bijna
dagelijks met boeken en brieven
naar het Hoofdkantoor.

Hoogachtend
[Handtekening: Maessen?]

[Annotaties linksonder:]
Insp:
is 't niet mogelijk.
Is geen dienstfiets.
[Geparafeerd: v.d.]

Niets aan te doen.
Dat moet hij er maar voor over hebben!
5-7-40 [Handtekening/Paraaf]

[Rechtsonder:]
Gezien
8-7-40
deMaer Het document is een formeel verzoek van een leidinggevende bij de Gemeentelijke Vischmarkt in Amsterdam ten behoeve van een ondergeschikte, H. de Maan. De Maan werkt als 'halknecht' en gebruikt zijn eigen fiets voor diverse werkgerelateerde ritten door de stad (naar de drukker, de Giro, Heineken en het hoofdkantoor). Omdat hij zijn eigen rijwiel voor de dienst inzet, wordt er verzocht om hem een gratis rijwielplaatje te verstrekken.

De reactie van de administratie (waarschijnlijk door de inspecteur zelf of een direct ondergeschikte) is echter onverbiddelijk. Er wordt gesteld dat het geen 'dienstfiets' betreft en dat de werknemer de kosten voor het plaatje zelf moet dragen. De opmerking "Dat moet hij er maar voor over hebben!" getuigt van een strikte en weinig coulante houding van het ambtelijk apparaat in die tijd. Dit document stamt uit de beginperiode van de Duitse bezetting van Nederland (juni 1940). In deze periode was de rijwielbelasting in Nederland nog van kracht. Van 1924 tot 1941 moest elke fietser een metalen rijwielplaatje op de fiets hebben als bewijs van betaling van deze belasting. In 1941 werd deze belasting door de bezetter afgeschaft, officieel om het volk te ontlasten, maar ook omdat het metaal voor de oorlogsindustrie benodigd was.

De brief geeft een mooi tijdsbeeld van de dagelijkse gang van zaken bij de Amsterdamse gemeentereiniging en het marktwezen. De genoemde taken van de halknecht (zoals het innen van pakhuishuur bij Heineken) laten zien hoe fysiek en mobiel het werk van lagere ambtenaren en beambten destijds was, waarbij de fiets een onmisbaar gereedschap was.