Brief (doorslag op doorslagpapier). 4 november 1940. De Directeur (mogelijk L. Müller, zie handgeschreven naam rechtsboven). [Rechtsboven, handgeschreven:] L. Müller

vP/HG.

46A/48/2 N. 1 4 November 1940.
1

Verzoek van B.v.Meekeren om
consumptieprijzen te mogen
verhoogen.
den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d. 30

October jl. om advies ontvangen stuk no.291 L.M.1940 heb ik
de eer U te berichten, dat dezerzijds tegen inwilliging van
het op dit stuk gestelde verzoek geen bezwaar bestaat. Echter
wijs ik er voor de goede orde op, dat prijsverhooging alleen
is toegestaan, wanneer daartoe van rijkswege toestemming is
verleend. Ik geef U mitsdien beleefd in overweging, alvorens
een desbetreffend besluit van Burgemeester en Wethouders te
doen nemen, bij de afdeeling Middenstand van het Departement
van Handel, Nijverheid en Scheepvaart te 's-Gravenhage te
doen onderzoeken, of deze prijsverhooging wordt goedgekeurd.

                De Directeur, Dit document is een ambtelijk advies gericht aan de Wethouder voor de Levensmiddelen. De aanleiding is een verzoek van een zekere B. v. Meekeren om de prijzen van zijn consumptiegoederen te mogen verhogen.

De Directeur (waarschijnlijk van een gemeentelijke dienst voor voedselvoorziening of economische zaken) geeft aan dat hij persoonlijk geen bezwaar heeft tegen de verhoging. Hij wijst er echter op dat lokale overheden in deze periode niet zelfstandig over prijsverhogingen mogen beslissen. Er is toestemming nodig van het nationale niveau: het Departement van Handel, Nijverheid en Scheepvaart in Den Haag. Hij adviseert de wethouder om eerst bij dit departement te informeren voordat het College van Burgemeester en Wethouders een definitief besluit neemt. Het document dateert van 4 november 1940, enkele maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De economie werd in deze periode zeer strak gereguleerd door de bezetter en de Nederlandse departementen om inflatie tegen te gaan en de schaarse middelen eerlijk te verdelen via de distributiedienst.

Prijsbeheersing was een cruciaal onderdeel van het economisch beleid tijdens de bezetting. Ondernemers mochten niet zomaar hun prijzen verhogen; dit werd streng gecontroleerd door de Rijksinspectie voor de Prijzen en de betreffende departementen. De bureaucratische gang van zaken, waarbij een lokaal verzoek via de wethouder en vervolgens via een nationaal departement moest lopen, is typerend voor de centralisatie van de macht en de strikte prijsregels in oorlogstijd.