№ 1541/84.

-2-

daarvoor in aanmerking komende fabrieken worden bèstemd, zullen
importeurs de door hen verzamelde vischkoppen kunnen afdragen aan
de door de Nederlandsche Visscherijcentrale aangewezen personen,
die in bovengenoemde plaatsen zijn belast met het verzamelen der
vischkoppen. Dit geldt alleen, voor zoover de importeurs zijn ge-
vestigd in één der plaatsen IJmuiden, Den Helder; Scheveningen of
Rotterdam. Indien zij elders zijn gevestigd, dan zullen zij de
door hen verzamelde vischkoppen kunnen toezenden aan den contro-
leur van de Nederlandsche Visscherijcentrale te IJmuiden, per adres
Vischuitvoercertificatenbureau, IJmuiden. Deze toezending dient
franco te geschieden. Na ontvangst der vischkoppen zal op de wijze
en op de basis, zooals in nevengaande circulaire is aangegeven,
verrekening kunnen plaats hebben. Hoewel dit zenden der koppen naar
IJmuiden niet verplicht is, ontheft dit vanzelfsprekend niet van
de verplichting, de genoemde vischsoorten slechts zonder kop in den
handel te mogen brengen.

DE DIRECTEUR,
[Handtekening]

vD/HE. * Inhoud: Dit document betreft de logistieke afhandeling van visafval (specifiek viskoppen) door importeurs. Importeurs in de grote vissershavens (IJmuiden, Den Helder, Scheveningen, Rotterdam) moeten de koppen afdragen aan aangewezen personen. Importeurs elders moeten deze franco (vrij van verzendkosten voor de ontvanger) opsturen naar IJmuiden.
* Regulering: Er wordt melding gemaakt van een verbod om bepaalde vissoorten mét kop in de handel te brengen. Het inleveren van de koppen is een manier om aan deze verplichting te voldoen en mogelijk een vergoeding te ontvangen via de genoemde 'verrekening'.
* Terminologie: De spelling ("vischkoppen", "zooals", "den handel") en het gebruik van "Nederlandsche Visscherijcentrale" wijzen op een datering in de eerste helft van de 20e eeuw. Dit document is hoogstwaarschijnlijk afkomstig uit de periode van de Tweede Wereldoorlog of de vroege wederopbouw (ca. 1940-1948). De Nederlandsche Visscherijcentrale was een crisis-organisatie die tijdens de bezetting werd opgericht om de visserijsector strak te reguleren.

De verplichting om vis zonder kop te verhandelen en de koppen centraal te verzamelen had een economische reden: in tijden van schaarste werden viskoppen en ander visafval op grote schaal verwerkt tot vismeel (voor veevoer) of lijm, om zo geen enkel onderdeel van de vangst verloren te laten gaan. De strikte bureaucratische afhandeling via certificatenbureaus is typerend voor de distributie- en schaarste-economie uit die tijd.