Brief/Rapport van een commissie aan een gemeentelijke instantie. Commissie voor Visch (getekend door voorzitter Vermeulen en secretaris Besanger). Wel telt ook Amsterdam onder haar grossiers één consenthouder, doch deze koopt slechts in commissie en brengt bovendien, naar men ons mededeelde, de door hem verkregen visch op de markten van IJmuiden en Scheveningen.

De tegemoetkomende houding van de Regeering heeft derhalve voor Amsterdam geen waarde, zoolang niet de waarborgen zijn verkregen, dat een evenredig deel van de uit het buitenland ingevoerde visch door den Amsterdamschen handel kan worden gekocht.

Onze Commissie meent, dat de noodtoestand, waarin de Amsterdamsche handel verkeert, met de daaraan verbonden financieele gevolgen, het nemen van bijzondere maatregelen wettigt. De handel is zelf niet bij machte een oplossing van de moeilijkheden tot stand te brengen, omdat zijn middelen daarvoor te beperkt zijn. De eenige oplossing, welke onze Commissie ziet, is een ingrijpen van de Gemeentelijke Overheid, in dien zin, dat het Gemeentebestuur een organisatie schept, welke de visch koopt op de binnen- en buitenlandsche markt en zich daartoe ook tracht te verzekeren van consenten voor den aankoop van visch in het buitenland. Onze Commissie beoogt met deze oplossing geenszins een herstel van het Gemeentelijke vischbedrijf met vischtentjes en -winkels, dat in den vorigen oorlog is ingesteld.

Het voorstel dat zij hierbij doet heeft geen andere bedoeling dan de door de Gemeente te stichten organisatie te doen zorgen voor een centralen aanvoer van de benoodigde visch naar Amsterdam, waarna deze visch langs de gewone wegen kan worden gedistribueerd. Onze Commissie is van meening, dat het financieele risico voor de Gemeente zeer gering zal zijn, omdat de aankoopen, behoudens die op de binnenlandsche markt, zich zullen moeten beperken tot de door de Regeering toegestane hoeveelheden, waarvoor invoer-consent wordt gegeven en deze aankoopen in een stad als Amsterdam altijd geplaatst zullen kunnen worden.

Onze Commissie is van oordeel, dat slechts op deze wijze de vischhandel in Amsterdam - althans een deel daarvan - in staat zal zijn de bedrijven in stand te houden. Bovendien meent zij er op te mogen wijzen, dat een eenigszins redelijke vischvoorziening ook voor de bevolking van groot belang is en zeker in tijden, waarin andere voedingsmiddelen schaarsch dreigen te worden.

Het zijn deze redenen, welke onze Commissie hebben doen besluiten U te verzoeken haar voorstel wel bij Burgemeester en Wethouders aan te bevelen en daarbij met het oog op de groote moeilijkheden, waarin de versche vischhandel reeds gedurende zulk een geruimen tijd verkeert, ernstig aan te dringen op de zoo gewenschte spoed bij het treffen van de noodige maatregelen.

Namens de Commissie voor Visch,
w.g. Vermeulen Voorzitter.
w.g. Besanger Secretaris. In dit document doet de "Commissie voor Visch" een dringend beroep op de lokale overheid om in te grijpen in de vishandel van Amsterdam. De kern van het probleem is dat de Amsterdamse handelaren geen directe toegang hebben tot import-visa (consenten), waardoor de visvoorraad naar de visafslagen van IJmuiden en Scheveningen vloeit in plaats van naar de hoofdstad.

De commissie stelt de oprichting van een centrale gemeentelijke inkooporganisatie voor. Opvallend is dat ze expliciet afstand nemen van de "vischtentjes en -winkels" uit de Eerste Wereldoorlog; zij pleiten niet voor een staatsbedrijf dat aan de burger verkoopt, maar voor een centrale inkoper die de vis vervolgens via de bestaande commerciële handel ("langs de gewone wegen") distribueert. Hiermee proberen ze zowel de middenstand te redden als de voedselvoorziening van de stad veilig te stellen. Het document dateert zeer waarschijnlijk uit de periode van de mobilisatie (1939-1940) of het prille begin van de Duitse bezetting. De verwijzing naar "den vorigen oorlog" (WOI) en de dreigende schaarste van andere voedingsmiddelen wijst op een crisissituatie aan de vooravond van of tijdens een groot conflict.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog had Amsterdam inderdaad gemeentelijke viswinkels om de prijzen laag te houden en honger te bestrijden. De commissie in dit document probeert een middenweg te vinden tussen volledig vrijemarktverkeer (dat op dat moment faalde) en een volledig staatsbedrijf, door de overheid enkel de rol van centrale importeur/inkoper te geven. Het gebruik van het woord "consenten" verwijst naar de distributie- en handelsvergunningen die de nationale overheid uitgaf om de schaarse goederenstromen te beheersen.