1938 (gebaseerd op vermelding Najaarsbeurs Utrecht). [Verticale tekst linker marge:]
WOLMANZOUT: 30 JAAR ERVARING - 30 JAAR SUCCES - 30 JAAR VERTROUWEN

[Hoofdtekst:]
WOLMANZOUTEN
VOOR LAND-, TUINBOUW EN AANVERWANTE BEDRIJVEN

• WOLMANZOUT

• THANALITH
• TRIOLITH
• TRIOXAN

is onschadelijk voor planten.
dringt diep in droog, zoowel als nat hout.
sluit verrotting en insectenvraat uit.
geeft een blijvende bescherming, vergt dus geen nabehandeling.
is reukloos.
tast geen ijzer, beton, enz. aan.
drukt aanmerkelijk Uwe onderhoudskosten.

NEDERLANDSCH FABRIKAAT.

De staatsmijnen gebruiken sinds 1930 de Wolmanzouten voor het behandelen van het mijnhout.
Momenteel is het jaarlijksche verbruik 18000 tot 20000 k.g.

NAJAARSBEURS 1938, UTRECHT

[Logo onderaan:]
BESCHERMINGSMIDDELEN VOOR BOUWMATERIALEN
GARANTOR N.V.

KEIZERSGRACHT 302-304
AMSTERDAM-C. TELEFOON 33515
BIJKANTOOR: MAASTRICHT, VOLKSPLEIN 41a
IMPREGNEERINRICHTING: BEEKBERGEN

[Tekst in de foto rechts:]
Ter beschikking gesteld door de STAATSMIJNEN
Dit hout, behandeld met WOLMANZOUT (TRIOLITH) heeft gestaan vanaf 10 Juli 1931 IN STAATSMIJN „WILHELMINA” Dit document is een commerciële advertentie voor houtverduurzamingsmiddelen van de firma Garantor N.V. uit 1938. De kernboodschap is de betrouwbaarheid en effectiviteit van de "Wolmanzouten", waarbij specifiek wordt verwezen naar een dertigjarige staat van dienst.

De advertentie maakt gebruik van sterke autoriteitsargumenten door de Nederlandse Staatsmijnen als referentie te noemen. De bewering dat de mijnen jaarlijks tot 20.000 kg van het product gebruiken voor mijnhout, dient als ultiem bewijs voor de kwaliteit en duurzaamheid. De nadruk op "NEDERLANDSCH FABRIKAAT" speelt in op de economische tijdsgeest van de jaren '30, waarin het stimuleren van de eigen industrie centraal stond.

Visueel is het document helder ingedeeld met een lijst van productvoordelen, variërend van technische eigenschappen (diepe indringing, tast ijzer niet aan) tot economische voordelen (kostenbesparing). De vermelding van de Najaarsbeurs in Utrecht suggereert dat dit blad als promotiemateriaal werd uitgedeeld aan potentiële klanten in de agrarische en industriële sector. Wolmanzouten zijn vernoemd naar de Duitse chemicus Karl Wolman, die begin 20e eeuw methoden ontwikkelde om hout te impregneren met mengsels van fluoride, chroom en arseen (zogenaamde FCAP-zouten). In 1938 stonden deze middelen bekend als de standaard voor het beschermen van hout tegen schimmels en insecten, wat cruciaal was voor toepassingen die onderhevig waren aan vocht en zware belasting, zoals mijnhout en landbouwconstructies.

De verwijzing naar Staatsmijn Wilhelmina (gelegen in Terwinselen) is historisch interessant; de mijnbouw was een van de grootste verbruikers van geïmpregneerd hout in Nederland vanwege de extreme omstandigheden ondergronds. Tegenwoordig zijn veel van deze klassieke Wolmanzouten verboden of strikt gereguleerd vanwege de schadelijke milieueffecten van de zware metalen die ze bevatten, maar in de context van 1938 werden ze aangeprezen als een innovatieve en veilige oplossing ("onschadelijk voor planten").