Getypte ambtelijke bijlage/instructie.
Origineel
Getypte ambtelijke bijlage/instructie. 21 januari 1941. Stadsdrukkerij
Behoort bij schrijven dd.
21 Januari 1941, S.D. no. 52
Houthoudend papier
bestemd voor drukwerk dat niet of
slechts in geringe mate met inkt
beschreven behoeft te worden, en
dat slechts een geringen gebruiks-
duur heeft. Het document is een formele specificatie voor het gebruik van een bepaald type papier binnen een gemeentelijke organisatie. De tekst is kort en zakelijk en dient om een onderscheid te maken in papierkwaliteit voor administratieve doeleinden.
De definitie van "houthoudend papier" in de tekst benadrukt twee technische beperkingen:
1. Inkt-absorptie: Het papier is minder geschikt om op te schrijven met inkt (omdat de inkt door de grove vezels makkelijk uitvloeit of "doorbloedt").
2. Duurzaamheid: Het heeft een korte gebruiksduur. Houthoudend papier bevat lignine, wat onder invloed van licht en zuurstof zorgt voor snelle vergeling en verbrossing van het papier. De datering van januari 1941 is significant. Nederland bevond zich op dat moment in de eerste winter van de Duitse bezetting. Tijdens de oorlogsjaren ontstonden er al snel tekorten aan hoogwaardige grondstoffen. Papier werd gerantsoeneerd en het was voor overheidsinstanties essentieel om nauwkeurig te bepalen welke kwaliteit papier voor welk doel werd ingezet.
Hoogwaardig, houtvrij papier werd gereserveerd voor documenten die permanent bewaard moesten blijven (archiefbescheiden), terwijl het goedkopere, minder duurzame houthoudende papier werd gebruikt voor vluchtig drukwerk zoals formulieren, kranten en interne mededelingen. Dit document fungeert waarschijnlijk als een richtlijn voor ambtenaren om verspilling van schaarse middelen tegen te gaan en de papierstroom te standaardiseren conform de geldende voorschriften uit die tijd. Gemeente Amsterdam
Samenvatting
Het document is een formele specificatie voor het gebruik van een bepaald type papier binnen een gemeentelijke organisatie. De tekst is kort en zakelijk en dient om een onderscheid te maken in papierkwaliteit voor administratieve doeleinden.
De definitie van "houthoudend papier" in de tekst benadrukt twee technische beperkingen:
1. Inkt-absorptie: Het papier is minder geschikt om op te schrijven met inkt (omdat de inkt door de grove vezels makkelijk uitvloeit of "doorbloedt").
2. Duurzaamheid: Het heeft een korte gebruiksduur. Houthoudend papier bevat lignine, wat onder invloed van licht en zuurstof zorgt voor snelle vergeling en verbrossing van het papier.
Historische Context
De datering van januari 1941 is significant. Nederland bevond zich op dat moment in de eerste winter van de Duitse bezetting. Tijdens de oorlogsjaren ontstonden er al snel tekorten aan hoogwaardige grondstoffen. Papier werd gerantsoeneerd en het was voor overheidsinstanties essentieel om nauwkeurig te bepalen welke kwaliteit papier voor welk doel werd ingezet.
Hoogwaardig, houtvrij papier werd gereserveerd voor documenten die permanent bewaard moesten blijven (archiefbescheiden), terwijl het goedkopere, minder duurzame houthoudende papier werd gebruikt voor vluchtig drukwerk zoals formulieren, kranten en interne mededelingen. Dit document fungeert waarschijnlijk als een richtlijn voor ambtenaren om verspilling van schaarse middelen tegen te gaan en de papierstroom te standaardiseren conform de geldende voorschriften uit die tijd.