Getypte brief op grijsblauw papier. 30 mei 1941. Een niet bij naam genoemde directeur (kenmerk 7/17/3 M.). Den Heer Directeur van den Centralen Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening, Van Reigersbergenstraat 2, Amsterdam-West. [handgeschreven rechtsboven, blauw:] W. Müller
[rechtsboven getypt:] HG.
[handgeschreven bovenaan gecentreerd, paars:] Verzonden 30/5

den Heer Directeur van den Centralen
Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening,
Van Reigersbergenstraat 2,
Amsterdam-West.

7/17/3 M. 30 Mei 1941.

Schadevergoeding
mica hulzen.

Ten vervolge op mijn brief d.d. 2 dezer No.7/17/2 M. doe
ik U in bijlage dezes 120 mica hulzen toekomen, welke door nieuwe
behooren te worden vervangen.

De Directeur, De brief betreft een verzoek tot vervanging van 120 "mica hulzen". Mica is een mineraal dat destijds veelvuldig werd gebruikt als hittebestendig isolatiemateriaal of voor kijkvensters in kachels en machines. Gezien de ontvanger de "Centrale Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening" is, kan het hier gaan om onderdelen van distributiemachines of administratieve hulpmiddelen. De brief is zeer formeel en kort van stof, wat duidt op een routineuze ambtelijke handeling. De handgeschreven aantekening "Verzonden 30/5" dient als administratieve bevestiging van de verzending op de dag van datering. Het document stamt uit mei 1941, een jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. De "Centrale Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening" speelde een cruciale rol in de oorlogseconomie; zij waren verantwoordelijk voor de organisatie van de voedseldistributie en het ransoeneringssysteem. Vanwege de groeiende schaarste aan grondstoffen door de oorlogvoering, was het hergebruiken of officieel laten vervangen van materialen (zoals mica) strikt gereguleerd. De zorgvuldige dossiervorming, met verwijzingen naar eerdere correspondentie ("No.7/17/2 M."), illustreert de voortzetting van de Nederlandse bureaucratie onder bezettingstijd.