Getypt ambtelijk advies of rapportage (doorslag). 28 februari (jaartal niet expliciet vermeld op deze pagina, waarschijnlijk jaren '20 of '30 van de 20e eeuw). Vermoedelijk een ambtenaar van het Marktwezen of de Gemeentepolitie Amsterdam. 8                         28 Februari            9
20/5/2            den Heer Wethouder voor de
Amsterdam.                 Levensmiddelen

tantenlyst wordt dezerzyds in het Bevolkingsregister geveri-
fieerd; daarmede wordt echter het hier bedoelde bedrog niet
ontdekt. Wanneer G. Broekman het tegenover het Marktwezen
steeds weet te doen voorkomen, dat hy (zyn iets oudere broer)
L. Broekman is, dan kan dit, zooals in casu ook plaatsvond,
gedurende tal van jaren voortduren. De eenige afdoende me-
thode om dergelyk bedrog - althans by de inschryving op de
sollicitantenlyst - te voorkomen, zou zyn, indien het Bevol-
kingsregister over de vinger-afdrukken van alle ingeschreve-
nen in dat register beschikte; door dan ook by de inschry-
ving voor de sollicitantenlyst een vinger-afdruk te nemen
zou het aannemen van den valschen naam worden ontdekt. Ech-
ter blyft dan nog de mogelykheid, dat op de markt tenslotte
een andere, dan de ingeschrevene gaat staan. Het is prac-
tisch welhaast niet doenlyk op een en ander zoodanige con-
trôle uit te oefenen, dat elk bedrog by voorbaat onmogelyk
wordt.

        Repressief zou het bedrog misschien kunnen worden
gestraft, door toepassing van artikel 225 Wetboek van Straf-
recht mogelyk te maken. Daartoe zou moeten worden ingesteld,
dat by de aanvrage om inschryving op de sollicitantenlyst
door den aanvrager een formulier wordt ingevuld en ondertee-
kend, waarop hy naar waarheid moet vermelden: naam, voorna-
men, geboortedatum en -plaats, nationaliteit en woonplaats.
Indien dit formulier by Besluit van Burgemeester en Wethou-
ders wordt ingesteld is het een geschrift, waaruit eenig
recht kan ontstaan (namelyk het recht op een vaste plaats op
een markt) en kan degene, die het valschelyk opmaakt, ter-
zake van het misdryf van valschheid in geschrift worden ge-
straft, indien uit het gebruik eenig nadeel kan ontstaan.
Dit laatste is myns inziens het geval, omdat iemand, die ten
onrechte een vaste plaats verkrygt, daardoor andere gegadig-
den voor die plaats benadeelt. Ik moge aan Uw beter oordeel
overlaten, of het wenschelyk is, een dergelyk formulier in
te voeren: veel verwacht ik van deze repressieve bestryding
door middel van de Strafwet niet. * Taal en spelling: De tekst is geschreven in de destijds gebruikelijke spelling (zoals 'hy', 'zyn', 'dergelyk', 'namelyk') en hanteert een formele, ambtelijke toon.
* Kernproblematiek: De tekst beschrijft een specifiek geval van identiteitsfraude waarbij ene G. Broekman zich al jaren uitgeeft voor zijn broer L. Broekman om zo een marktplaats te behouden of te verkrijgen. De administratieve controle via het Bevolkingsregister schiet hierin tekort omdat men enkel namen controleert, geen fysieke identiteit.
* Voorgestelde oplossingen:
1. Preventief: De auteur suggereert dat vingerafdrukken in het Bevolkingsregister de enige waterdichte oplossing zouden zijn, maar erkent direct de praktische onhaalbaarheid hiervan. Bovendien lost dit het probleem niet op dat iemand anders dan de geregistreerde persoon feitelijk op de markt kan gaan staan.
2. Repressief: Er wordt voorgesteld om een officieel aanvraagformulier in te voeren. Door dit formulier een officiële status te geven (via een B&W-besluit), valt het onder de werking van Artikel 225 van het Wetboek van Strafrecht (valsheid in geschrifte).
* Conclusie van de auteur: De schrijver is sceptisch over de effectiviteit van strafrechtelijke vervolging als afschrikwekkend middel voor dit type fraude. Dit document biedt een inkijkje in de complexiteit van het Amsterdamse marktwezen in de vroege 20e eeuw. Een vaste standplaats op een Amsterdamse markt was een waardevol bezit en een bron van bestaanszekerheid. Omdat deze plaatsen schaars waren en er gewerkt werd met wachtlijsten (de 'sollicitantenlyst'), was de verleiding groot om via persoonsverwisseling of valse namen een plek te bemachtigen of binnen de familie over te dragen.

De "Wethouder voor de Levensmiddelen" was een belangrijke post in het Amsterdamse college, belast met de voedselvoorziening en de markten. De discussie over biometrische identificatie (vingerafdrukken) in de burgerlijke administratie was in die tijd zeer modern en controversieel, en werd hier blijkbaar al overwogen als middel tegen kleinschalige economische fraude.