Doorslag van een officiële brief (ambtelijke correspondentie). 17 juli 1941. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst der Markten, Amsterdam). Den Heer J. Helleganger, Bilderdijkkade 9A huis, Amsterdam-West. [Handgeschreven in blauw potlood:] Verzonden 17/7
[Handgeschreven in blauw potlood:] van de Laer
HG.

den Heer J. Helleganger,
Bilderdijkkade 9A huis,
Amsterdam-West.
Wijk 12.

25/81/2 M.
17 Juli 1941.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 3 Juli jl. verleen ik U hierbij gedurende drie maanden na dato dezes uitstel van Uw verplichting om regelmatig Uw plaats op de markt Albert Cuypstraat in te nemen.

U dient er echter voor te zorgen, dat het ook tijdens Uw afwezigheid verschuldigde marktgeld geregeld wekelijks bij den dienstdoenden marktambtenaar wordt betaald.

De Directeur, In deze brief reageert de directeur van een Amsterdamse gemeentelijke dienst op een verzoek van de heer J. Helleganger. Helleganger krijgt toestemming om gedurende drie maanden (van juli tot oktober 1941) afwezig te zijn van zijn vaste standplaats op de Albert Cuypmarkt. De brief benadrukt echter strikt de financiële verplichting: het marktgeld moet ondanks zijn afwezigheid wekelijks voldaan worden aan de marktambtenaar. De toon is zakelijk en bureaucratisch. De brief is gedateerd op 17 juli 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode nam de druk op de Joodse bevolking in Amsterdam snel toe. Hoewel uit de brief niet direct blijkt of de heer Helleganger Joods was, is de timing significant: kort hierna, in september 1941, voerden de bezetters maatregelen in waarbij Joden alleen nog op speciale "Joodse markten" mochten staan en werden zij van reguliere markten zoals de Albert Cuyp verbannen.

Het aanvragen van uitstel voor de aanwezigheidsplicht was vaak een manier voor marktkooplieden om hun rechten op een standplaats te behouden in onzekere tijden, of een gevolg van het feit dat zij door de omstandigheden (zoals dwangarbeid of onderduik) hun beroep niet meer konden uitoefenen. De strikte eis tot doorbetaling van het marktgeld laat zien dat de gemeentelijke administratie, zelfs onder bezetting, haar inkomsten prioriteerde boven de persoonlijke omstandigheden van de burgers. J. Helleganger