Officiële brief/vergunning. 4 september 1941. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst van het Marktwezen, Amsterdam). [Handgeschreven rechtsboven]: Zie M. de Boer [?]

4 September 1941.

den Heer J. Canes,
Afrikanerplein 29 I,
Amsterdam-Oost.
wijk: 20.

Naar aanleiding van Uw brief ~~dad~~ ingekomen op 19 Aug. jl.
verleen ik U hierby tot wederopzegging toestemming zich op Uw
plaats op de markt(en) Albert Cuypstraat
te laten bystaan - niet vervangen - door Uw zoon E. Canes, geboren
31 Juli 1924.

De Directeur, * Onderwerp: Het verlenen van toestemming aan een markthandelaar om hulp te krijgen van zijn zoon.
* Kernbepalingen: De heer J. Canes krijgt toestemming om zich te laten bijstaan door zijn zoon E. Canes op zijn staanplaats aan de Albert Cuypstraat. Er wordt expliciet vermeld dat het gaat om "bijstaan" en uitdrukkelijk "niet vervangen". De toestemming is "tot wederopzegging", wat betekent dat de directeur deze op elk moment kan intrekken.
* Administratieve details: De brief verwijst naar een inkomend schrijven van 19 augustus (waarschijnlijk 1941). De wijkvermelding "wijk: 20" duidt op de administratieve indeling van de stad of de marktsectoren destijds. Dit document is opgesteld tijdens de Duitse bezetting van Nederland (september 1941). De context is tragisch:
* De familie Canes: De geadresseerde is Jacob Canes. De genoemde zoon is Elias Canes. De familie woonde aan het Afrikanerplein in de Transvaalbuurt, een buurt die in die tijd een zeer grote Joodse populatie kende.
* De Albert Cuypmarkt: Dit was (en is) een centrale markt in Amsterdam. Joodse marktkooplieden kregen in de loop van 1941 te maken met steeds strengere beperkende maatregelen vanuit de bezetter.
* Oorlogsgeschiedenis: Uit archiefgegevens (o.a. Joods Monument) blijkt dat zowel vader Jacob als zoon Elias de Holocaust niet hebben overleefd. Elias Canes, wiens geboortedatum in dit document wordt bevestigd (31 juli 1924), werd op 2 juli 1943 in Sobibor vermoord. Ook zijn vader Jacob werd op die dag in Sobibor vermoord. Dit document vormt een tastbaar bewijs van hun dagelijks leven en werkzaamheden kort voordat de deportaties op grote schaal begonnen.