In deze korte, zakelijke brief verzoekt mevrouw H. Prins-Polak de directeur van het Amsterdamse Marktwezen om toestemming voor assistentie bij haar marktkraam. Ze exploiteert een vaste standplaats op de Westerstraat-markt, waar zij consumptie-ijs verkoopt. Ze wil zich laten bijstaan door een persoon genaamd H. Krant. De brief is formeel van toon ("Welld. Heer", "Uw dw. dr.") en getuigt van de strikte regelgeving waaraan marktkooplieden in die tijd onderworpen waren; voor het simpelweg laten helpen door een assistent was officiële goedkeuring van de gemeente nodig. De afzender woont op de Geldersekade, in het centrum van Amsterdam.
De datum van de brief, 31 mei 1941, is zeer significant. Nederland was op dat moment ruim een jaar bezet door nazi-Duitsland. De namen "Prins-Polak" en "Krant" duiden op een Joodse achtergrond van zowel de verzoekster als de beoogde helper. In de loop van 1941 werden de anti-Joodse maatregelen in Amsterdam in hoog tempo opgevoerd. Specifiek voor marktkooplieden betekende dit dat Joodse handelaren steeds vaker werden geweerd van reguliere markten. Slechts enkele maanden na deze brief, in de zomer en herfst van 1941, werd het Joden verboden om nog op algemene markten te staan; zij werden verbannen naar speciaal aangewezen "Joodse markten" (zoals op het Waterlooplein en de Gaaspstraat). Dit document is een stille getuige van de bureaucratische realiteit aan het begin van de bezetting, waarbij burgers voor hun dagelijks levensonderhoud afhankelijk waren van de goedkeuring van instanties, terwijl het net van uitsluiting rondom de Joodse bevolking zich steeds nauwer sloot.