Een enkel blad gelinieerd briefpapier. [Bovenaan, gecentreerd:]
Eerwaarde Zuster Maria Clodo

[Midden en onderzijde van het blad:]
[Meerdere regels handgeschreven tekst in een cursief handschrift. De tekst is dusdanig vervaagd dat een betrouwbare transcriptie niet mogelijk is. Er lijken flarden van woorden te staan, maar deze vormen geen leesbaar geheel.] Het document vertoont een duidelijk contrast tussen de scherpe, donkere inkt van de aanhef bovenaan en de bijna onzichtbare tekst daaronder. De aanhef "Eerwaarde Zuster Maria Clodo" is geschreven in een verzorgd, klassiek cursief handschrift dat typerend is voor de late 19e of vroege 20e eeuw.

De vervaagde tekst in het midden lijkt hetzelfde handschrift te hebben, wat suggereert dat dit de eigenlijke inhoud van de brief of een kladversie daarvan was. De reden voor de vervaging kan variëren: het gebruik van een ander type inkt dat minder stabiel was, blootstelling aan de elementen, of het kan gaan om een afdruk van een ander vel papier (blinddruk of inkt-overdracht). De term "Eerwaarde Zuster" is een formele katholieke aanspreektitel voor een religieuze vrouw (non). "Maria Clodo" is de kloosternaam van de geadresseerde. In de katholieke traditie namen zusters bij hun inkleding vaak een nieuwe naam aan, vaak beginnend met Maria, gevolgd door de naam van een heilige (in dit geval waarschijnlijk de Heilige Clodoaldus of een variant daarvan).

Dergelijke documenten zijn vaak terug te vinden in kloosterarchieven of familiearchieven van mensen die correspondeerden met familieleden in het klooster. De brief getuigt van de formele omgangsvormen binnen de religieuze sfeer van die tijd.