14 juni 1939. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst Marktwezen). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, Alhier (Amsterdam). VP/HG. [handgeschreven: extra]

21/23/2 M.
14 Juni 1939.

Restitutie marktgeld
brandstoffenmarkt
t.n.v. T.van der Pal.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Hiermede heb ik de eer U te berichten, dat T.van der Pal, De Wittenstraat 38, die onder andere met vaartuig no.2018, groot 34 ton, voor het kalenderjaar 1939 ligplaats heeft gekozen aan de brandstoffenmarkten hier ter stede, het bedoelde vaartuig op 9 Juni jl. heeft verkocht en het niet meer aan de markten gebruikt. Van der Pal heeft het terzake verschuldigde marktgeld ten bedrage van f 34,- betaald en hij verzoekt hem een gedeelte van dit marktgeld te restitueeren. Inwilliging van dit verzoek lijkt mij billijk. Indien Van der Pal het marktgeld volgens het tarief per kalendermaand en per kalenderweek had betaald, zou hij tot 9 Juni jl. een bedrag van f 18,70 zijn schuldig geweest. Ik stel U mitsdien voor hem een bedrag van f 15,30 (f 34,- - f 18,70) te doen restitueeren, waartoe door Burgemeester en Wethouders, op grond van artikel 36 van de Verordening op de heffing van markt-, standplaats- en ventgelden, worde besloten.

De Directeur, * Inhoud: Het document is een formeel voorstel van de directeur van een gemeentelijke dienst aan de wethouder om een gedeeltelijke terugbetaling (restitutie) van marktgelden goed te keuren.
* Casus: T. van der Pal, woonachtig aan de De Wittenstraat 38, had ligplaatsgelden betaald voor het gehele jaar 1939 voor zijn vaartuig (no. 2018). Omdat hij het schip op 9 juni verkocht, vraagt hij het teveel betaalde bedrag terug.
* Berekening: De directeur berekent dat Van der Pal tot 9 juni f 18,70 verschuldigd zou zijn geweest op basis van maand- en weektarieven. Van de betaalde f 34,- wordt voorgesteld om f 15,30 te restitueren.
* Juridische grondslag: Er wordt verwezen naar artikel 36 van de "Verordening op de heffing van markt-, standplaats- en ventgelden". Dit document stamt uit de periode vlak voor de Tweede Wereldoorlog in Amsterdam (gezien de straatnaam "De Wittenstraat" en de gebruikelijke term "Alhier"). Het geeft inzicht in de nauwkeurige administratieve afhandeling van marktgelden en de regelgeving omtrent brandstoffenmarkten. Deze markten waren destijds essentieel voor de distributie van brandstoffen (zoals kolen) via de grachten. De term "Wethouder voor de Levensmiddelen" duidt op een tijd waarin de voedselvoorziening en distributie van basisbehoeften een specifiek politiek aandachtsgebied was, wat kort daarna onder de dreiging van oorlog en schaarste nog belangrijker zou worden.