Getypte brief (doorslag op dun papier). 16 juni 1941. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst Marktwezen of een gerelateerde Amsterdamse gemeentelijke dienst). [Handgeschreven rechtsboven:] Lu. Kuijper [?]
[Rechtsboven:] VD/HG.

den Heer H. Wayeret,
Gerard Doustraat 178,
Amsterdam-Zuid.

Wijk 14.

72/37/2 M.
16 Juni 1941.

Naar aanleiding van Uw briefkaart, ingekomen op 7 Juni jl. deel ik U mede, dat U zoodra U weer wil gaan venten Uw ventvergunning bij het Gemeentelijke Bureau voor Sociale Zaken moet opvragen plus een bon voor de gespaarde gelden. Met de ventvergunning en dezen bon dient U zich ten kantore van het Marktwezen te vervoegen om de verlenging in de ventvergunning te doen aanteekenen tegen betaling van ƒ 5,-. Indien het gespaarde geld minder dan ƒ 5,- is moet het ontbrekende geld door U worden bijgepast. Ook eventueele oude schulden uit hoofde van vent- of standplaatsvergunning moeten eerst betaald worden.

De Directeur, Deze ambtelijke brief uit juni 1941 is een reactie op een verzoek van de heer H. Wayeret betreffende zijn ventvergunning. Uit de tekst valt op te maken dat de geadresseerde tijdelijk gestopt was met venten (straatverkoop). Om zijn werkzaamheden te hervatten, moet hij een specifieke procedure volgen:

1. Zijn vergunning en een "bon voor gespaarde gelden" ophalen bij het Gemeentelijk Bureau voor Sociale Zaken.
2. Met deze documenten naar de afdeling Marktwezen gaan om de verlenging officieel te laten registreren.
3. Een bedrag van 5 gulden betalen voor deze verlenging, waarbij eventueel gespaard geld (mogelijk een vorm van verplichte premie of sociale zekerheid voor zelfstandigen) als aanbetaling fungeert.
4. Eventuele openstaande schulden uit het verleden moeten eerst vereffend worden voordat een nieuwe vergunning wordt verleend. De brief dateert van ruim een jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De locatie van de geadresseerde, de Gerard Doustraat, ligt in de Amsterdamse Pijp, vlakbij de Albert Cuypmarkt, een gebied waar veel straathandelaren woonden.

In deze periode was de bureaucratie rondom werkvergunningen en sociale voorzieningen streng gereguleerd. Voor kleine zelfstandigen zoals straatventers was het behouden van een geldige vergunning essentieel voor hun overleven, zeker gezien de toenemende schaarste en distributiemaatregelen. De term "gespaarde gelden" wijst mogelijk op een systeem waarbij handelaren een deel van hun inkomsten moesten afstaan als buffer voor sociale lasten of leges, een systeem dat door de gemeente werd beheerd.

Hoewel de brief strikt zakelijk en administratief van aard is, weerspiegelt het de druk op de lagere inkomensgroepen in bezet Amsterdam, waarbij elke vorm van economische activiteit afhankelijk was van ambtelijke goedkeuring en het afbetalen van schulden aan de overheid. H. Wayeret Marktwezen