Concept-brief / Ambtelijke notitie op een voorgedrukt formulier (Bijblad). [Stempel linksboven:]
BIJBLAD VAN:
M. No. 72/37/1 1941
DOORGEZONDEN: 17/6 - '41.

[Rode inkt bovenaan:]
72/37/1 251
16/10/41 JB [?]

[Handgeschreven tekst:]
De Heer H. Wagaret,
E. Douwestraat 178

Naar aanleiding van Uw briefkaart, ingekomen op 7 Juni j.l., deel ik U mede, dat

^U^ zodra ^U weer^ [doorgehaald: Wagaret weer] wilt gaan venten, met
Uw ^vent^vergunning bij [doorgehaald: het Bureau Sociale Zaken] ^het Bureau voor Sociale Zaken^ [doorgehaald: een bon voor] om gespaarde gelden [doorgehaald: moeten vragen] ^moet komen.^

Met de ^vent^vergunning en dezen bon ^van het Marktwezen^ dient U zich ten kantore van het Marktwezen te vervoegen om de verlenging in de V.V. te doen aanteekenen tegen betaling van f 5.-. Indien het gespaarde geld minder dan f 5.- is moet het ontbrekende geld [doorgehaald: door U] worden bijgepast. Ook eventueele oude schulden uit hoofde van vent- of standplaatsvergunning moeten eerst betaald worden.

[Initialen/Paraaf onderaan rechts] Dit document is een ambtelijk concept voor een antwoord aan een burger (H. Wagaret) die heeft gevraagd om weer te mogen "venten" (het verkopen van goederen op straat). De tekst is sterk geredigeerd, waarbij de ambtenaar de tekst heeft aangepast van een bericht over de persoon naar een bericht direct aan de persoon (gebruik van "U").

De kern van de boodschap is administratief en financieel:
1. De aanvrager moet zich eerst melden bij het Bureau voor Sociale Zaken voor een "bon van gespaarde gelden".
2. Vervolgens moet hij naar het Marktwezen om zijn vergunning (V.V.) te laten verlengen.
3. Dit kost 5 gulden. Als er niet genoeg gespaard is via de sociale regeling, moet het verschil worden bijbetaald.
4. Eventuele openstaande schulden uit het verleden moeten eerst worden voldaan voordat de vergunning wordt afgegeven. Het document dateert uit juni/oktober 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was het economische leven streng gereguleerd. Venters en marktkooplieden vielen onder strikt toezicht van de gemeente (in dit geval waarschijnlijk Amsterdam, gezien de Eduard Douwes Dekkerstraat).

Het feit dat er gesproken wordt over "gespaarde gelden" bij het Bureau voor Sociale Zaken wijst op een destijds gangbaar systeem waarbij venters via een inhouding op hun uitkering of eerdere verdiensten spaarden voor de periodieke kosten van hun vergunning. De bureaucratische toon en de strikte voorwaarde dat oude schulden eerst betaald moeten worden, zijn typerend voor de gemeentelijke administratie in oorlogstijd, waarin controle op de beroepsbevolking en inkomstenbronnen essentieel was. E. Douwestraat H. Wagaret M. No Marktwezen