Brief (vervolgpagina, genummerd '2' bovenaan)
Origineel
Brief (vervolgpagina, genummerd '2' bovenaan) Onbekend (geen datum vermeld op deze pagina) "Mijnheer de directeur" (onbekend) 2
politie zegt niet tegen
hun. nu vraag ik u
mijnheer de directeur
of u maatregelen wilt
nemen, zoo niet ik
went me eigen aan
het Rijks Consulaat
Generale van Italia
in afwacht
u dank .
[Handtekening: Giulio Mulini]
Giulio Mulini
Leliegracht 60 De tekst betreft een dringende klacht of een ultimatum. De schrijver, Giulio Mulini, is ontevreden over het optreden van de politie tegenover niet nader genoemde personen ("hun"). Hij verzoekt een "directeur" om in te grijpen. Indien er geen maatregelen worden getroffen, dreigt de schrijver de zaak hogerop te spelen door contact op te nemen met het Italiaanse consulaat.
Taalkundig vertoont de tekst sporen van een niet-moedertaalspreker of een lagere scholingsgraad in het Nederlands van die tijd. Opvallende kenmerken zijn:
* "went me eigen": Een fonetische spelling van "wend me/mijzelf". Het gebruik van "me eigen" is een typisch Amsterdamse of volkse constructie voor het reflexief voornaamwoord.
* "Italia": De Italiaanse naam voor Italië.
* "Generale": Mogelijk een verwarring tussen het Nederlandse 'Generaal' en het Italiaanse 'Generale'.
* Afkortingen: "in afwacht [ing] / u dank" is een beknopte afsluiting van de correspondentie. Het adres Leliegracht 60 in Amsterdam duidt op een centrale locatie in de stad. Gezien de naam van de afzender en de referentie naar het Italiaanse consulaat, gaat het hier waarschijnlijk om een Italiaanse migrant die in Amsterdam woonachtig was.
Dergelijke documenten zijn waardevol voor sociaal-historisch onderzoek naar de positie van migranten in de late 19e of vroege 20e eeuw. Het toont aan dat migranten, wanneer zij zich niet gesteund voelden door de lokale autoriteiten (de politie), terugvielen op hun nationale diplomatieke netwerken voor bescherming en rechtvaardigheid. De brief is waarschijnlijk gericht aan een persoon met gezag over de situatie, zoals een werkgever, een pandeigenaar of een hoofdofficier. Politie
Samenvatting
De tekst betreft een dringende klacht of een ultimatum. De schrijver, Giulio Mulini, is ontevreden over het optreden van de politie tegenover niet nader genoemde personen ("hun"). Hij verzoekt een "directeur" om in te grijpen. Indien er geen maatregelen worden getroffen, dreigt de schrijver de zaak hogerop te spelen door contact op te nemen met het Italiaanse consulaat.
Taalkundig vertoont de tekst sporen van een niet-moedertaalspreker of een lagere scholingsgraad in het Nederlands van die tijd. Opvallende kenmerken zijn:
* "went me eigen": Een fonetische spelling van "wend me/mijzelf". Het gebruik van "me eigen" is een typisch Amsterdamse of volkse constructie voor het reflexief voornaamwoord.
* "Italia": De Italiaanse naam voor Italië.
* "Generale": Mogelijk een verwarring tussen het Nederlandse 'Generaal' en het Italiaanse 'Generale'.
* Afkortingen: "in afwacht [ing] / u dank" is een beknopte afsluiting van de correspondentie.
Historische Context
Het adres Leliegracht 60 in Amsterdam duidt op een centrale locatie in de stad. Gezien de naam van de afzender en de referentie naar het Italiaanse consulaat, gaat het hier waarschijnlijk om een Italiaanse migrant die in Amsterdam woonachtig was.
Dergelijke documenten zijn waardevol voor sociaal-historisch onderzoek naar de positie van migranten in de late 19e of vroege 20e eeuw. Het toont aan dat migranten, wanneer zij zich niet gesteund voelden door de lokale autoriteiten (de politie), terugvielen op hun nationale diplomatieke netwerken voor bescherming en rechtvaardigheid. De brief is waarschijnlijk gericht aan een persoon met gezag over de situatie, zoals een werkgever, een pandeigenaar of een hoofdofficier.