Typoscript (getypte brief). 24 juni 1939. De Directeur (vermoedelijk van de Amsterdamse Marktdienst of een gelieerde gemeentelijke dienst). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, Amsterdam ("Alhier"). VP/HG. extra

24/14/2 M.
n 2 24 Juni 1939.

Verzoek van K. de Braaff
om vergunning tot visch-
bakken op markt Amstelveld. den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

      Onder terugzending van de met Uw kantbrief d.d. 9

dezer om advies ontvangen stukken no. 110/12 L.M.1939 heb ik
de eer U het navolgende te berichten. Met Uw brief d.d. 30
September 1937 (No. 604 L.M.1937) deelde U mede, dat het
aantal vergunningen voor het bakken van visch op de markten
niet behoort te worden uitgebreid. Op grond daarvan zijn
sedertdien een aantal desbetreffende verzoeken van de hand
gewezen. Ik heb de eer U te adviseeren ook op het onder-
havige verzoek afwijzend te beschikken.

                                       De Directeur, Dit document is een ambtelijk advies van een directeur aan een Amsterdamse wethouder. De kern van de brief is de handhaving van een bestaand beleid uit 1937. De directeur adviseert de wethouder om de aanvraag van K. de Braaff voor een visbakvergunning op de markt van het Amstelveld af te wijzen.

De motivatie is puur procedureel en gebaseerd op precedentwerking: in 1937 is besloten het aantal visbakvergunningen op markten te bevriezen ("niet behoort te worden uitgebreid"). Sinds die tijd zijn alle vergelijkbare verzoeken consequent afgewezen. De directeur adviseert de wethouder om in dit geval dezelfde lijn te volgen.

Het taalgebruik is uiterst formeel en hoffelijk, kenmerkend voor de vooroorlogse ambtelijke correspondentie ("heb ik de eer U het navolgende te berichten", "afwijzend te beschikken"). De spelling is de toen geldende voorkeurspelling (bijv. "visch", "adviseeren"). De brief dateert van juni 1939, slechts enkele maanden voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en minder dan een jaar voor de Duitse inval in Nederland. In deze periode was de regulering van markten en de levensmiddelenvoorziening in een grote stad als Amsterdam een belangrijke taak van de gemeente.

De "Wethouder voor de Levensmiddelen" hield toezicht op alles wat met de voedselvoorziening en de distributie daarvan te maken had. Het feit dat er een stop was gezet op het aantal visbakvergunningen suggereert een vorm van marktregulering, mogelijk om oververzadiging van de markt te voorkomen of om hygiënische redenen in de hand te houden.

De markt op het Amstelveld was (en is) een bekende Amsterdamse marktlocatie. Verzoeken van individuele ondernemers zoals K. de Braaff bieden een inkijkje in de kleinschalige economische dynamiek van de stad aan de vooravond van de oorlog, waarbij strikte gemeentelijke regels de ondernemingsvrijheid inperkten. De handgeschreven aantekening "extra" bovenin kan duiden op een specifieke administratieve afhandeling of urgentie binnen het archiefsysteem.