Ambtelijke notitie / interne correspondentie.
Origineel
Ambtelijke notitie / interne correspondentie. 18 maart 1941. Onbekend (ondertekend met een paraaf/handtekening, mogelijk Nieuwenhoff). no 90/10/ M 1941.
den Heer Inspecteur
v.h. marktwezen
alhier.
Tegen het verzoek van Ph Stibbe plh no 105
Westerkaai om 3 maanden uitstel van plaats
bezetten bestaat m.i. geen enkel bezwaar.
Stibbe dient er echter voor te zorgen dat
zijn marktgeld op tijd betaald wordt, en dat hij
een dokters verklaring inlevert.
18 Maart 1941. [Handtekening] Het document is een kort, zakelijk besluit met betrekking tot het marktwezen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kernpunten zijn:
* Verzoek: Een zekere Ph. Stibbe, houder van standplaats nummer 105 aan de Westerkaai (vermoedelijk de markt op de Westerstraat in Amsterdam), heeft gevraagd om drie maanden vrijstelling van de plicht om zijn standplaats fysiek te bezetten.
* Besluit: De schrijver gaat akkoord ("geen enkel bezwaar"), mits er aan twee voorwaarden wordt voldaan: de marktgelden moeten worden doorbetaald en er moet een medische onderbouwing (doktersverklaring) worden overlegd.
* Taalgebruik: Het document hanteert de standaard ambtelijke afkortingen van die tijd, zoals "v.h." (van het), "plh" (plaatsnummer), "m.i." (mijns inziens) en "alhier" (in deze stad). Dit document is historisch saillant vanwege de datum (maart 1941) en de naam van de betrokkene.
1. Anti-Joodse maatregelen: Maart 1941 was een kantelpunt in de bezettingstijd, kort na de Februaristaking. De Duitse bezetter begon met het stelselmatig uitsluiten van Joodse burgers uit het openbare leven.
2. Ph. Stibbe: De achternaam Stibbe is een bekende Joodse naam in de Amsterdamse marktwereld. Kort na de datum van dit document werden Joodse marktkooplieden verbannen van de reguliere markten en gedwongen hun nering voort te zetten op speciaal aangewezen "Joodsche markten" (zoals op het Waterlooplein en het Gaaspstraatje).
3. Ziekte of vlucht: De vraag om uitstel wegens medische redenen kan legitiem zijn geweest, maar in de context van 1941 werd "verlof" of "uitstel" door Joodse marktkooplieden soms ook gebruikt als middel om tijd te winnen terwijl men probeerde onder te duiken of andere maatregelen tegen de vervolging te treffen. De eis voor een doktersverklaring toont de bureaucratische controle aan die zelfs in oorlogstijd onverminderd doorging.
Samenvatting
Het document is een kort, zakelijk besluit met betrekking tot het marktwezen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kernpunten zijn:
* Verzoek: Een zekere Ph. Stibbe, houder van standplaats nummer 105 aan de Westerkaai (vermoedelijk de markt op de Westerstraat in Amsterdam), heeft gevraagd om drie maanden vrijstelling van de plicht om zijn standplaats fysiek te bezetten.
* Besluit: De schrijver gaat akkoord ("geen enkel bezwaar"), mits er aan twee voorwaarden wordt voldaan: de marktgelden moeten worden doorbetaald en er moet een medische onderbouwing (doktersverklaring) worden overlegd.
* Taalgebruik: Het document hanteert de standaard ambtelijke afkortingen van die tijd, zoals "v.h." (van het), "plh" (plaatsnummer), "m.i." (mijns inziens) en "alhier" (in deze stad).
Historische Context
Dit document is historisch saillant vanwege de datum (maart 1941) en de naam van de betrokkene.
1. Anti-Joodse maatregelen: Maart 1941 was een kantelpunt in de bezettingstijd, kort na de Februaristaking. De Duitse bezetter begon met het stelselmatig uitsluiten van Joodse burgers uit het openbare leven.
2. Ph. Stibbe: De achternaam Stibbe is een bekende Joodse naam in de Amsterdamse marktwereld. Kort na de datum van dit document werden Joodse marktkooplieden verbannen van de reguliere markten en gedwongen hun nering voort te zetten op speciaal aangewezen "Joodsche markten" (zoals op het Waterlooplein en het Gaaspstraatje).
3. Ziekte of vlucht: De vraag om uitstel wegens medische redenen kan legitiem zijn geweest, maar in de context van 1941 werd "verlof" of "uitstel" door Joodse marktkooplieden soms ook gebruikt als middel om tijd te winnen terwijl men probeerde onder te duiken of andere maatregelen tegen de vervolging te treffen. De eis voor een doktersverklaring toont de bureaucratische controle aan die zelfs in oorlogstijd onverminderd doorging.