11 maart 1942. Ir. E. de Kruijff, Hoofd van het Gemeentelijk Materialenbureau, Amsterdam. Heeren Hoofden van Diensten en Bedrijven (Amsterdam). No.7/15/1 M.1942 12/3 AFSCHRIFT. [rechterbovenzijde handgeschreven:] Th. Broun.

Gemeentelijk Materialenbureau
Oude Zijds Achterburgwal 213.
No.25 G.M.B. circ. No.95

Amsterdam, 11 Maart 1942.

Aan Heeren Hoofden van Diensten
en Bedrijven.

[linker marge handgeschreven paraaf]

In den laatsten tijd is het veelvuldiger voorgekomen, dat door Gemeentelijke Diensten en Bedrijven, vooruitloopende op eventueel te ontvangen toewijzingen van Rijksbureaus, artikelen en materialen werden aangeschaft en/of gebruikt.

Daar echter te verwachten is, dat bedoelde toewijzingen in het algemeen steeds geringer zullen worden verzoek ik U beleefd doch dringend ter voorkoming van moeilijkheden in den vervolge niet eerder artikelen of materialen aan te schaffen en/of te gebruiken dan nadat daarvoor de vereischte toewijzingen of vergunningen zijn verstrekt.

Het Hoofd van het Gemeentelijk
Materialenbureau.
Ir.E.de Kruijff.

[linker onderzijde handgeschreven:] e H v Dit document is een officiële dienstmededeling (circulaire no. 95) van de gemeente Amsterdam uit het voorjaar van 1942. De strekking van de brief is een strikte instructie aan alle gemeentelijke afdelingen om zich strikt aan de distributieregels te houden.

Ir. E. de Kruijff stelt vast dat sommige diensten materialen alvast aanschaffen of verbruiken voordat de officiële vergunning van de Rijksbureaus binnen is. Hij waarschuwt dat deze praktijk moet stoppen omdat de schaarste toeneemt; men kan er niet meer op rekenen dat een toewijzing automatisch volgt. De brief is een poging om de gemeentelijke huishouding in de pas te laten lopen met de steeds strengere landelijke distributieregels. De handgeschreven parafen en namen duiden erop dat dit afschrift door verschillende ambtenaren is gezien en gearchiveerd. In maart 1942 was Nederland bijna twee jaar bezet door nazi-Duitsland. De oorlogseconomie draaide op volle toeren voor de Duitse oorlogsinspanning, waardoor er voor de Nederlandse civiele sector en gemeentelijke apparaten een nijpend tekort aan grondstoffen en materialen ontstond (zoals hout, metaal en brandstof).

Om de schaarse goederen te verdelen, waren er 'Rijksbureaus' ingesteld voor verschillende sectoren. Niets kon legaal gekocht worden zonder een toewijzing of vergunning. Deze brief illustreert de bureaucratische werkelijkheid van de bezetting: de overgang van een vrije markt naar een volledig gereguleerde distributie-economie waarin zelfs een grote gemeente als Amsterdam volledig afhankelijk was van centrale goedkeuring voor de kleinste aankopen. De "moeilijkheden" waar De Kruijff over spreekt, refereren waarschijnlijk aan zowel administratieve sancties als mogelijke represailles van de bezetter bij het overtreden van de distributiewetten.