Ambtelijk schrijven / memo op een voorgedrukt formulier (Bijblad).
Origineel
Ambtelijk schrijven / memo op een voorgedrukt formulier (Bijblad). Vermoedelijk het hoofd van de Dienst H.M.W. (Handels- en Marktwezen). [Stempel linksboven]
BIJBLAD VAN:
M. No. OA 13/1 1942
DOORGEZONDEN: 10/2-’42.
[Aantekeningen bovenaan]
OA / 13 / 2 M
12/2/42
Weth. Arb. Zaken.
[Hoofdtekst]
Naar aanleiding van Uw brief
d.d. 9 Februari j.l. no. 806^b Arb. 1941, heb ik
de eer U te berichten, dat bij mijn dienst
na 22 Februari 1934 geen vrouwen in ambte-
naars- of werkliedenfunctie in het huwelijk
zijn getreden, noch na dien datum gehuwde
vrouwen in dienst zijn genomen.
Bij deze Dienst H.M.W.
zijn in het geheel geen vrouwen
werkzaam.
[Initialen/Handtekening rechts]
D.D.
HD 11/2 '42
[Voetnoot]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 De brief is een formeel antwoord op een verzoek om informatie van de Wethouder van Arbeidszaken over de personeelssamenstelling. De kern van de rapportage is de bevestiging dat er bij de betreffende dienst (H.M.W.) geen getrouwde vrouwen (meer) werken en dat er sinds 1934 ook geen vrouwen zijn aangenomen die na die tijd zijn getrouwd. De schrijver besluit zelfs met de mededeling dat er op dat moment überhaupt geen vrouwen werkzaam zijn bij deze dienst.
Het taalgebruik is uiterst formeel en ambtelijk ("heb ik de eer U te berichten"). De afkorting H.M.W. staat in de context van gemeentelijke diensten uit die tijd vaak voor de Dienst van het Handels- en Marktwezen. Dit document is een direct gevolg van de Nederlandse wetgeving uit de jaren '30 betreffende de arbeid van getrouwde vrouwen. Op 22 februari 1934 (de datum die in de brief expliciet wordt genoemd) trad een verscherping van het Rechtspositiebesluit Burgerlijke Ambtenaren in werking. Dit besluit, ook wel bekend in het kader van de 'bezuinigingspolitiek' van de kabinetten-Colijn, stelde dat vrouwelijke ambtenaren op de dag van hun huwelijk eervol ontslag verleend moest worden.
De gedachte hierachter was tweeledig: enerzijds een conservatief moreel beeld dat de vrouw in het gezin hoorde, anderzijds een economisch motief om de schaarse arbeidsplaatsen tijdens de Grote Depressie voor te behouden aan (mannelijke) kostwinners. Hoewel de brief uit 1942 stamt (tijdens de Duitse bezetting), bleven deze vooroorlogse Nederlandse administratieve regels grotendeels van kracht en werden ze door de bezetter vaak zelfs toegejuicht vanwege hun eigen "Heim und Herd"-ideologie. Het document illustreert de strikte handhaving van de uitsluiting van vrouwen op de arbeidsmarkt in die periode. M. No Marktwezen
Samenvatting
De brief is een formeel antwoord op een verzoek om informatie van de Wethouder van Arbeidszaken over de personeelssamenstelling. De kern van de rapportage is de bevestiging dat er bij de betreffende dienst (H.M.W.) geen getrouwde vrouwen (meer) werken en dat er sinds 1934 ook geen vrouwen zijn aangenomen die na die tijd zijn getrouwd. De schrijver besluit zelfs met de mededeling dat er op dat moment überhaupt geen vrouwen werkzaam zijn bij deze dienst.
Het taalgebruik is uiterst formeel en ambtelijk ("heb ik de eer U te berichten"). De afkorting H.M.W. staat in de context van gemeentelijke diensten uit die tijd vaak voor de Dienst van het Handels- en Marktwezen.
Historische Context
Dit document is een direct gevolg van de Nederlandse wetgeving uit de jaren '30 betreffende de arbeid van getrouwde vrouwen. Op 22 februari 1934 (de datum die in de brief expliciet wordt genoemd) trad een verscherping van het Rechtspositiebesluit Burgerlijke Ambtenaren in werking. Dit besluit, ook wel bekend in het kader van de 'bezuinigingspolitiek' van de kabinetten-Colijn, stelde dat vrouwelijke ambtenaren op de dag van hun huwelijk eervol ontslag verleend moest worden.
De gedachte hierachter was tweeledig: enerzijds een conservatief moreel beeld dat de vrouw in het gezin hoorde, anderzijds een economisch motief om de schaarse arbeidsplaatsen tijdens de Grote Depressie voor te behouden aan (mannelijke) kostwinners. Hoewel de brief uit 1942 stamt (tijdens de Duitse bezetting), bleven deze vooroorlogse Nederlandse administratieve regels grotendeels van kracht en werden ze door de bezetter vaak zelfs toegejuicht vanwege hun eigen "Heim und Herd"-ideologie. Het document illustreert de strikte handhaving van de uitsluiting van vrouwen op de arbeidsmarkt in die periode.