Handgeschreven memo of ambtelijke notitie. Koopen door personeel

Abattoir & Veemarkt

Personeel kan koopen

a. Vet van slagers combinatie
dat minderwaardig is en
niet geschikt voor den
handel maar deels gemengd
met wel voor handel
geschikt vet

b. Vrijbank vleesch. Vrijbank-
rantsoen is dubbel. Personeel
moet bonnen inleveren.
dit vleesch is overigens
in de stad alleen verkrijgbaar
voor houders van vetkaarten

c. Bouillon van voorwaardelijk
goedgekeurde beenderen.
Hiervoor behoeven geen
bons te worden ingeleverd

2 Feb. 44
(Telef. mededeeling van
Directeur Abattoir)

Zie: Kennisgeving aan |
Personeel deel III No 125 | }
dd 3 Augustus 42 | Dit document beschrijft de specifieke regelingen voor personeelsleden van het Abattoir & de Veemarkt wat betreft de aankoop van schaarse levensmiddelen (vet en vlees) gedurende de Tweede Wereldoorlog. De tekst is verdeeld in drie categorieën:

1. Minderwaardig vet (a): Personeel mag vet kopen dat niet voldoet aan de eisen voor de reguliere handel, of mengsels hiervan.
2. Vrijbankvlees (b): Voor personeel geldt een dubbel rantsoen. Hoewel er bonnen ingeleverd moeten worden, is dit een privilege aangezien dit vlees in de rest van de stad beperkt beschikbaar is voor specifieke kaarthouders.
3. Bouillon (c): Dit mag zonder inlevering van distributiebonnen worden gekocht, mits getrokken van 'voorwaardelijk goedgekeurde' beenderen.

De notitie dient als een administratieve vastlegging van een telefonisch besluit van de directeur, waarbij verwezen wordt naar oudere instructies uit 1942 om de continuïteit van het beleid te waarborgen. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was er een nijpend tekort aan voedsel, wat leidde tot een streng distributiesysteem met bonkaarten. Vet en vlees waren zeer schaars.

• Vrijbank: De 'Vrijbank' was een instelling bij slachthuizen waar vlees dat niet volledig aan de keuringseisen voldeed (bijvoorbeeld door lichte gebreken maar nog wel geschikt voor consumptie), onder toezicht en vaak tegen een lagere prijs werd verkocht.
• Privileges: Medewerkers in de voedselvoorziening, zoals bij een abattoir, hadden vaak net iets meer toegang tot restproducten of grotere rantsoenen dan de gemiddelde burger. Dit document illustreert hoe deze 'extraatjes' formeel werden vastgelegd binnen het distributiesysteem om corruptie of diefstal tegen te gaan, terwijl het personeel toch een voordeel genoot.
• Vetkaarten: De vermelding van 'vetkaarten' duidt op de specifieke distributiebescheiden die nodig waren voor de aankoop van boter, margarine en reuzel.