Ambtelijk schrijven / intern memorandum. 19 november 1942. [Margemarkering linksboven]
Vischregeling op Zondag

[Verticale tekst in de linkermarge]
(/ het betreft inderdaad toevallige een paar visschers)

[Rechtsboven]
A’dam, 19/11 1942
W. L. M.
[In rood] Spoed
[In rood] 20/V/8

[Hoofdtekst]
Ingevolge Uw telef. opdracht heb ik de eer U in bijlage dezes een door den Inspecteur v/d mijn dienst opgemaakt rapport te doen toekomen dd. 19 dezer i.z. den aanvoer en verkoop v/a visch op Zondag.

Ik kan hieraan nog [doorgehaald: opdracht] toevoegen, dat ik heb bepaald, dat vanaf heden de op Zondag aangevoerde visch tot Maandag moet blijven staan; naar mijn meening [invoeging: thans de aan-] voerders worden geacht voldoende op de hoogte te zijn v/h het feit, dat de vischmarkt des Zondags is gesloten, terwijl voorts de weersomstandigheden zoodanig zijn, [invoeging: aangenomen kan worden dat de visch] tot Maandag [doorgehaald: waarom door omstandigheden toch nog visch wordt aangevoerd], deze tot Maandag kan blijven staan.

P.A. In deze correspondentie rapporteert een ambtenaar (mogelijk van de visserij-inspectie of marktdienst) aan een meerdere over de handhaving van de zondagsrust en marktregels in Amsterdam. De kern van de kwestie is de logistiek rondom vis die op zondag wordt aangevoerd terwijl de markt dan gesloten is.

De schrijver stelt een strikte regel in: vis die op zondag aankomt, mag pas op maandag worden verwerkt of verkocht. Hij voert aan dat de vissers/aanvoerders inmiddels goed genoeg op de hoogte zijn van de sluitingstijden en dat de huidige weersomstandigheden (waarschijnlijk lage temperaturen in november) het toelaten de vis een dag langer te bewaren zonder kwaliteitsverlies. Het document bevat diverse doorhalingen en invoegingen, wat duidt op een concepttekst of een snel opgesteld bericht onder tijdsdruk (zie ook het rode stempel "Spoed"). Het document dateert uit november 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de voedselvoorziening streng gereguleerd en stonden markten onder streng toezicht van zowel de Nederlandse autoriteiten als de bezetter.

De "Vischregeling op Zondag" had mogelijk te maken met de schaarste en de noodzaak om de distributie van schaars voedsel (zoals vis) strak te organiseren. Ook de zondagsrust speelde een rol, evenals de efficiëntie van de controle door inspecteurs. De vermelding in de marge over "een paar visschers" suggereert dat de maatregel werd ingegeven door specifieke incidenten waarbij individuele vissers probeerden de regels te omzeilen of ontheffing vroegen voor hun zondagse aanvoer.