Ambtelijk advies / brief (doorslag). 20 oktober 1942. De Directeur en De Gemeente-Adviseur (instelling niet nader gespecificeerd, vermoedelijk een gemeentelijke dienst voor voedselvoorziening). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, "Alhier" (in dezelfde gemeente). VH/BG. Extra (handgeschreven)

25/17/12 k.
1
20 October 1942.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

In antwoord op den brief van den heer Smur d.d. 15
October jl. die U den eersten ondergeteekenden d.d. 17 October
jl. om advies zond, mogen wij opmerken, dat genoemde persoon
regelmatig een zelfde soort brief schrijft inhoudende een on-
telbaar aantal niet nauwkeurig omschreven en niet te controlee-
ren klachten. Hij behoort tot het type: "brieven-schrijvers",
die niet ernstig zijn te nemen.
Wij mogen U mitsdien in overweging geven dezen en
de zeker vele nog komende brieven terzijde te leggen.

De Directeur,

De Gemeente-
Adviseur, Het document is een kort, ambtelijk advies aan een wethouder. De kern van de tekst is de afwijzing van een klager, een zekere heer Smur (of mogelijk Smoor).

De toon is formeel maar zeer afwijzend en kleinerend ten aanzien van de burger. De ambtenaren typeren de schrijver als een "brieven-schrijver" (een querulant), wiens klachten oncontroleerbaar en vaag zijn. Het advies aan de wethouder is dan ook radicaal: de brief en alle toekomstige correspondentie van deze persoon moeten simpelweg "terzijde gelegd" (genegeerd) worden.

Dit weerspiegelt een bureaucratische houding waarbij efficiëntie en het filteren van "lastige" burgers prevaleren boven de inhoudelijke behandeling van individuele bezwaren. Het document dateert van oktober 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De context van "Levensmiddelen" is cruciaal: in deze periode was de voedselvoorziening strikt gerantsoeneerd via de Distributiedienst. Schaarste, zwarte handel en onvrede over de toewijzing van bonnen zorgden voor een enorme stroom aan klachten van burgers bij de lokale overheid.

De wethouder voor Levensmiddelen had de zware taak deze distributie in goede banen te leiden. In de gespannen sfeer van de bezettingstijd probeerde het ambtelijk apparaat de werkdruk te beheersen door burgers die bekend stonden als "lastposten" stelselmatig te negeren. Het document is daarmee een typerend voorbeeld van lokale administratie onder de druk van oorlogsomstandigheden en schaarste.