A.C. [Achternaam onzeker, lijkt op Spruijt of Sprokholt]. ik mijn schuld aangezuiverd
en waar de aanvoer van
visch thans behoorlijk is
zou ik U willen verzoeken
mij mijn oude standplaats
terug te geven.
Bij Uw besluit gelieve
U in overweging te nemen,
dat ik ruim 46 jaar visch-
handelaar ben.
Uwe gunstige berich-
ten gaarne tegemoetziend
Hoogachtend
A. C. [handtekening] De tekst betreft het slot van een officieel verzoekschrift. De schrijver verzoekt om herstel van zijn "oude standplaats", vermoedelijk op een markt of een vaste plek in de openbare ruimte. Hij voert drie argumenten aan om de ontvanger te overtuigen:
1. Financiële status: Hij heeft een openstaande schuld vereffend ("aangezuiverd").
2. Economische factor: Er is weer voldoende aanbod van handel ("aanvoer van visch thans behoorlijk").
3. Anciënniteit: Hij benadrukt zijn lange staat van dienst als vishandelaar (ruim 46 jaar).

Het handschrift is een vlot, geoefend 20e-eeuws cursief. De spelling "visch" (met de ringel-s/ch-uitgang) werd officieel afgeschaft bij de spellinghervorming van 1947, wat suggereert dat de brief van voor die tijd dateert, of geschreven is door iemand die de oude spelling bleef hanteren. Dergelijke documenten worden vaak aangetroffen in gemeentearchieven, specifiek in dossiers van de marktmeester of de afdeling Algemene Zaken. In de vroege 20e eeuw was het verliezen van een standplaats door schulden (bijvoorbeeld achterstallig stageld) een zware sanctie voor handelaren. De brief toont de afhankelijkheid van de kleine zelfstandige van lokale overheidsbesluiten en de nadruk die werd gelegd op "goed gedrag" en ervaring bij het indienen van een herzieningsverzoek.