Afschrift van een burgemeestersbesluit (beschikking). 24 april 1942. 39/65/74                                 20/5
Afschrift
~~223~~             2.
No.          L. M. 194

[Wapen van Amsterdam]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,
Heeft goedgevonden de aan

L. H a m e l ,

geboren 17 Februari 1905, wonende Lastageweg 11 II, bij beschikking
d.d. 13 Juli 1940, No.5/278 L.M. 1940 verleende vergunning tot het
innemen van een vaste standplaats ten verkoop van alcoholvrije dran-
ken en consumptieijs op den openbaren weg, het verhoogde ~~middenge-~~
deelte van de Sarphatistraat tegen het tuinhek, behoorende bij per-
ceel Amstel 344, bij deze, gerekend te zijn ingegaan 13 Januari 1942,
in te trekken.
VM

                                                              Amsterdam,       24 April 1942.
                                        De Burgemeester voornoemd,

                                                         (get.) V o û t e

                                         de Gemeentesecretaris,

                                        (get.) J. F. FRANKEN Dit document is een officiële notificatie van de intrekking van een ventvergunning. De vergunning was oorspronkelijk verleend op 13 juli 1940 (vlak na de Nederlandse overgave) aan L. Hamel voor een kraam op de Sarphatistraat, nabij de Amstel. Opmerkelijk is dat de intrekking op 24 april 1942 wordt bekrachtigd, maar met terugwerkende kracht is ingegaan op 13 januari 1942.

Het document is ondertekend (in afschrift) door Edward Voûte, die in 1941 door de Duitse bezetter was aangesteld als regeringscommissaris/burgemeester van Amsterdam. De toevoeging "VM" linksonder de hoofdtekst staat waarschijnlijk voor de afdeling 'Vervoer en Markten'. De datum en de persoon in kwestie zijn cruciaal voor de historische context. Begin 1942 intensiveerden de Duitse bezettingsautoriteiten hun beleid om Joodse burgers uit het economische en openbare leven te weren. De Lastageweg lag in de oude Joodse buurt van Amsterdam en de achternaam Hamel is een veelvoorkomende Joodse naam.

De intrekking van standplaatsvergunningen voor Joodse handelaren was een systematisch onderdeel van de uitsluiting. Per januari 1942 werden veel van dit soort vergunningen ingetrokken of niet meer verlengd, wat de terugwerkende kracht in dit document verklaart. Het ontnemen van deze middelen van bestaan was een voorbode van de latere grootschalige deportaties die in de zomer van 1942 zouden beginnen. L. Hamel (waarschijnlijk Levi Hamel) is een van de vele duizenden Amsterdammers wiens leven en levensonderhoud door dergelijke administratieve besluiten werden verwoest.