Afschrift van een officieel besluit van de Burgemeester van Amsterdam. 12 mei 1942 (met terugwerkende kracht tot 13 januari 1942). [Links boven, handgeschreven:] $N^o$ 39/65/87
Afschrift
No. 223 L. M. 194 2.
[Groot wapenschild van de gemeente Amsterdam: drie Andreaskruisen geflankeerd door leeuwen]
[Rechts boven, handgeschreven paraaf en aantekening: "Muller"?]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Heeft goedgevonden de aan

Hijman Sluyter,

geboren 10 December 1905, wonende Joden Houttuinen [handgeschreven toevoeging: (124)], bij beschikking d.d. 27 Januari 1940, No. 764 L.M. -1939- verleende vergunning tot het innemen van een vaste standplaats ten verkoop van bloemen op den openbaren weg, het verhoogde voetpad van de Sarphatistraat, naast perceel Sarphatistraat 16, bij deze, gerekend te zijn ingegaan 13 Januari 1942, in te trekken.
VM

Amsterdam, [datumstempel:] 12 MEI 1942 1942.

De Burgemeester voornoemd,

[paarse naamstempel:] (get.) Voûte

de Gemeentesecretaris,

[paarse naamstempel:] (get.) J. F. FRANKEN

[Links onder:] K 350 Dit document is een formeel administratief besluit waarmee een eerder verleende vergunning voor straathandel wordt geannuleerd. Het betreft een afschrift, bedoeld voor de gemeentelijke administratie of de betrokkene zelf. De opbouw is strikt zakelijk: het stelt vast wie de vergunninghouder is, welke rechten deze had (bloemenverkoop op de Sarphatistraat) en bepaalt dat deze rechten per direct (en met terugwerkende kracht) vervallen. Het document is ondertekend (middels stempel) door Edward Voûte, de pro-Duitse burgemeester van Amsterdam tijdens de bezetting. Dit ogenschijnlijk banale administratieve document is een illustratie van de systematische ontrechting van Joodse Amsterdammers tijdens de Tweede Wereldoorlog.

1. Economische uitsluiting: Vanaf 1941 voerde de Duitse bezetter, met medewerking van het collaborerende stadsbestuur onder burgemeester Voûte, maatregelen in om Joden uit het economische leven te verwijderen ("Arisering"). Het intrekken van markt- en standplaatsvergunningen was een effectieve manier om Joodse ondernemers en kleine handelaren hun middelen van bestaan te ontnemen.
2. Identificatie: De vermelding van het adres "Joden Houttuinen" bevestigt dat Hijman Sluyter in het hart van de Amsterdamse Jodenbuurt woonde. De datum van intrekking (januari 1942) valt samen met de periode waarin de druk op de Joodse bevolking in Amsterdam extreem werd opgevoerd, vlak voor het begin van de grootschalige deportaties.
3. Persoonlijk lot: Uit historisch onderzoek (o.a. Joods Monument) blijkt dat de hier genoemde Hijman Sluyter inderdaad slachtoffer is geworden van de Holocaust. Hij werd op 12 augustus 1942, slechts drie maanden na de dagtekening van dit document, vermoord in Auschwitz. Dit document markeert de bureaucratische stap die zijn deportatie voorafging: eerst werd hem zijn inkomen en bestaansrecht in de publieke ruimte ontnomen.