Afschrift van een officieel besluit van de Gemeente Amsterdam. 12 mei 1942 (met terugwerkende kracht tot 13 januari 1942). De Burgemeester van Amsterdam (E.J. Voûte). [Linksboven, handgeschreven/stempel:]
No 39/65/94 28/5
Afschrift
No. 223 L.M. 1942

[Rechtsboven, handgeschreven paraaf/naam:]
MW
Ampulle (?)

[Midden: Wapen van Amsterdam]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Heeft goedgevonden de aan Isaac Loonstijn, geboren 6 Augustus
1901, wonende Ruijschstraat 90 hs, bij beschikking dd. 16 Juni 1941,
no. 1007 L.M. verleende vergunning tot het innemen van een vaste stand-
plaats, ten verkoop van fruit, op den openbaren weg, het verhoogde voet-
pad van de Ruijschstraat, onmiddellijk tegen den gevel van perceel
Ruijschstraat 124, bij deze, gerekend te zijn ingegaan 13 Januari 1942,
in te trekken.

GM

Amsterdam, 12 MEI 1942 1942.
De Burgemeester voornoemd,

(get.) Vo

De Gemeentesecretaris,

(get.) J. F. FRANKEN

[Linksonder:]
K 350 Dit document is een kil, bureaucratisch bewijsstuk van de economische uitsluiting van Joodse burgers tijdens de Duitse bezetting.

• Retroactieve kracht: Hoewel het besluit is gedateerd op 12 mei 1942, wordt de vergunning met terugwerkende kracht ingetrokken vanaf 13 januari 1942. Dit wijst op een systematische administratieve "opschoning" waarbij vergunningen van Joodse ondernemers met terugwerkende kracht ongeldig werden gemaakt.
• Ondertekening: De afkorting "(get.) Vo" verwijst naar Edward Voûte, de pro-Duitse burgemeester van Amsterdam die door de bezetter was aangesteld.
• Locatie: De standplaats bevond zich in de Ruijschstraat (Amsterdam-Oost), een buurt waar destijds veel Joodse Amsterdammers woonden en werkten. Het intrekken van deze vergunning is een direct gevolg van de anti-Joodse maatregelen (de "Jodenverordeningen"). Vanaf 1941 voerden de nazi's en hun collaborateurs wetten in die het Joden onmogelijk maakten om een eigen bedrijf te voeren of deel te nemen aan de openbare handel.

Isaac Loonstijn (1901-1943) was een Joodse fruitverkoper. Uit historische bronnen (zoals het Joods Monument) blijkt dat Isaac, zijn vrouw en hun kinderen later zijn gedeporteerd. Isaac Loonstijn werd op 9 juli 1943 vermoord in vernietigingskamp Sobibor. Dit document markeert het moment waarop hem zijn middel van bestaan werd ontnomen, een essentiële stap in het proces van rechteloosheid dat voorafging aan de fysieke vernietiging.