Getypte brief (waarschijnlijk een doorslag op dun papier). 16 juli 1942. Onbekend (ondertekend door "De Directeur, wnd.", mogelijk een provinciale of regionale voedselcommissaris of een distributie-instantie). [Handgeschreven in blauw potlood/inkt:] later

[Rechtsboven:]
vB/HB.
den Heer Directeur der Nederlandsche
Visscherijcentrale,
Jul. van Stolbergplein 3 - 4,
Den Haag.

[Linksboven, handgeschreven:] 79/317
[Getypt:] 46A/~~49872~~ M.

[Rechtsonder de adresgegevens:] 16 Juli 1942.

[Onderwerp:]
Verdeeling garnalen
P. Kliffen.

Naar aanleiding van Uw brieven d.d. 16 en 30 Juni j.l. respectievelijk de Nos. 1702 M en 1485 I/M, heb ik de eer U te berichten, dat de onderhavige aangelegenheid is behandeld in de Verdeelingscommissie. Deze commissie is van meening, dat Kliffen, die zeer groote zaken heeft in groenten en fruit, niet voor een toewijzing van gepelde garnalen in aanmerking moet komen; het artikel visch dient in de eerste plaats in vischzaken te worden verkocht.

De Directeur,
wnd. Deze brief betreft een besluit over de distributie van gepelde garnalen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een zekere P. Kliffen had blijkbaar een aanvraag ingediend om garnalen te mogen verkopen. De "Verdeelingscommissie" wijst dit verzoek echter af. De argumentatie is strikt protectionistisch en gebaseerd op sectorale scheiding: omdat Kliffen een groenten- en fruithandelaar is, mag hij geen visproducten verkopen. De commissie stelt dat dergelijke producten exclusief via de gespecialiseerde vishandel ("vischzaken") gedistribueerd moeten worden. Dit type besluitvorming was kenmerkend voor de geordende distributie onder schaarste, waarbij getracht werd de bestaande middenstandstructuren te beschermen of te bevriezen. Tijdens de Duitse bezetting (1940-1945) kwam de gehele Nederlandse economie onder strikt toezicht te staan. De Nederlandsche Visscherijcentrale (onderdeel van de Rijksdienst voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd) speelde een cruciale rol in het reguleren van de vangst, verwerking en verdeling van vis. Omdat voedsel schaars was, werden producten via een distributiesysteem (bonnen en toewijzingen) verdeeld.

De brief illustreert de bureaucratische omgang met schaarste: zelfs voor de verkoop van een specifiek product als gepelde garnalen was officiële goedkeuring van een Verdeelingscommissie nodig. De afwijzing op basis van de branche ("geen vis in een groentezaak") toont aan hoe streng de overheid de markt controleerde om wildgroei en oncontroleerbare handel te voorkomen. P. Kliffen