Handgeschreven ambtelijke notitie op roze doorslagpapier of dossierblad. Verschillende data tussen 4 april 1942 en 27 mei 1942. [Linksboven, diagonaal geschreven:]
Spoed

[Hoofdtekst, eerste handschrift:]
Geval J. J. Hagedoorn.
Heeft verbaal gehad voor prijsop-
drijving. Voor onbepaalden tijd
uitgesloten van verdeeling.
Verzoekt straf op te heffen.
Heeft thans 1 maal geen aal en twee
maal geen garnalen ontvangen.
Zal zorgen geen overtreding meer te plegen.
4-4-42.
J. J. Hagedoorn

[Tweede handschrift, lager geplaatst:]
Ik geef U in overweging
met ingang van Woensdag 6 Mei 1942, weder
tot de verdeeling toe te laten.
4-5-42
De Haan

[Derde handschrift, in roodbruine inkt:]
Prijsbeheersing is een der voornaamste motieven
van de verdeelingsregeling. Momenteel echter
nog geen aanleiding uitsluiting op te heffen.
7-5-42
[Paraaf]

[Vierde handschrift, blauwe inkt/potlood:]
Dit Hagedoorn
medegedeeld
opb. J.H.V. 7/5 -42

[Rechtsonder, schuin geschreven:]
Hagedoorn
is 27 Mei '42
weder op verdeellijst
geplaatst D
Opb.

[Stempel linksonder:]
Nº 46A/114/2 M. 1942 Dit document is een verslag van een tuchtrechtelijke of administratieve maatregel tegen een handelaar, J. J. Hagedoorn, tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hagedoorn was beboet ("verbaal gehad") wegens prijsopdrijving, wat in oorlogstijd streng werd gestraft om de zwarte markt tegen te gaan. Als sanctie werd hij uitgesloten van de distributie ("verdeeling") van viswaren (aal en garnalen).

De chronologie laat zien:
1. 4 april 1942: Hagedoorn dient een verzoek in tot opheffing van de straf en belooft beterschap.
2. 4 mei 1942: Een ambtenaar (De Haan) adviseert positief over het verzoek.
3. 7 mei 1942: Een hogere instantie wijst het verzoek af, met de mededeling dat prijsbeheersing essentieel is en er nog geen reden is voor clementie.
4. 27 mei 1942: Uiteindelijk wordt genoteerd dat Hagedoorn weer op de distributielijst is geplaatst, wat betekent dat zijn schorsing bijna twee maanden heeft geduurd. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was er een strikt systeem van distributie en prijsbeheersing om de schaarste te beheersen. Prijsopdrijving werd gezien als een economisch delict. Instanties zoals de Prijsbeheersing en de Crisis Controle Dienst (CCD) hielden toezicht. Voor een handelaar betekende uitsluiting van de distributie feitelijk een beroepsverbod, aangezien er buiten het officiële systeem om nauwelijks legale handel mogelijk was. De term "verdeellijst" verwijst naar de officiële toewijzing van schaarse goederen aan geregistreerde handelaren. J. Hagedoorn