Ambtelijk verzoekschrift / memo (concept of kopie). 2 juli 1942. [Links boven:]
Afslagpercentage 46^d/20/3 A’dam, 2/7 1942
voor gepelde en ongepelde garnalen W. v. Hall

[Kader rechts boven:]
spoed: na lezing terugzenden naar secretaris

[Hoofdtekst:]
Bij brief van den Burg: dd. 2 October 1941
N^o 921 L 17/0.41 werd ik gemachtigd, zulks in
afwijking van het in de Verordening op de
Heffing- en markt- staanplaats- en vent-
gelden opgenomen afslaggeld van 5 %
voor aal en zoetwatervisch,
welke door de Gem: Vischmarkt aan de
kleinhandelaren worden verdeeld een
percentage van 2 % te heffen. Sedert
18 Mei 1942 worden ook de [via de Amst. Centrale]
ongepelde en gepelde garnalen door de Vischmarkt
verdeeld, waarvan tot nu toe het in de Verordening
voorgeschreven afslagpercentage van 5 % is
geheven (vide mijn brief dd. 8 Mei j.l. N^o 46^b/17/41)
Thans is gebleken, dat de winstmarge zoowel
voor ongepelde als voor gepelde garnalen niet zoodanig is, dat
bovengenoemd percentage kan blijven bestaan, reden waarom de N.V.C. heeft ver-
zocht voor deze garnalen het afslaggeld ook
op 2 % te stellen. Terwijl
de marktprijs per 5 pond f 5,50 [ongepeld]
gepelde garnalen bedraagt f 6,25. Winst-
marge van 5 pond gepelde garnalen bedraagt
derhalve 75 cent, daarvan moet betaald
worden gemiddeld f 10 cent vrachtkosten
en wanneer 5 % afslaggeld wordt geheven
0,31 cent afslaggeld, het overblijvende bedrag
dan te gering om de kosten te dekken of nog eenige winst over te houden.
Ik moge u derhalve beleefd verzoeken
te willen bevorderen, dat ik bij Besluit
van den Burg: word gemachtigd om van
gepelde en ongepelde garnalen een afslaggeld te
heffen van 2 %.

[Links onder:]
2.0.2. Dit document betreft een verzoek van de directeur van de Amsterdamse Vischmarkt aan de Burgemeester (in 1942 de regeringscommissaris E.J. Voûte) om de gemeentelijke verordening op de marktgeld-heffingen aan te passen.

De kern van het argument is economisch:
1. Bestaande situatie: Voor paling en zoetwatervis gold al een verlaagd tarief van 2% (in plaats van de standaard 5%).
2. Het probleem: Sinds mei 1942 worden ook garnalen centraal gedistribueerd via de vismarkt. Hierop wordt momenteel 5% 'afslaggeld' (veilingcommissie) ingehouden.
3. Berekening: De schrijver toont aan dat de marges voor handelaren te klein zijn. Bij een prijs van ƒ 6,25 per 5 pond gepelde garnalen is de bruto winst 75 cent. Na aftrek van 10 cent vrachtkosten en 31 cent afslaggeld (5%) blijft er slechts 34 cent over, wat volgens de directeur onvoldoende is om de exploitatiekosten te dekken.
4. Verzoek: Het gelijktrekken van het tarief voor garnalen met dat van andere vissoorten (2%). Het document dateert uit het midden van de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de bezetting stond de voedselvoorziening onder strikte controle van de Duitsers en Nederlandse collaborerende instanties. De genoemde N.V.C. is zeer waarschijnlijk de Nederlandsche Vishandel Centrale, het orgaan dat tijdens de oorlog de distributie en prijsvorming van vis reguleerde.

W. van Hall (niet te verwarren met de verzetsbankier Walraven van Hall) was de directeur van de Amsterdamse Gemeentelijke Vischmarkt. De noodzaak om marges tot op de cent nauwkeurig te berekenen was een direct gevolg van de distributiepolitiek en de vaste prijzen die door de bezetter waren opgelegd. Het document illustreert hoe lokale marktaangelegenheden verstrikt raakten in de bureaucratische processen van de oorlogseconomie. E.J. Vo W. van Hall