Getypte brief (afschrift). 1 juni 1942. R. Beins, Wingerdweg 101 hs, Amsterdam (Noord). No.46A/313/1 M.1942 8/6 No.259 L.M.1942 AFSCHRIFT.
---------------------------------------------------
Amsterdam, 1 Juni 1942.

Edelachtbare
Geconstateerd hebbende dat U zich Zaterdag jl. persoonlijk heeft
overtuigd op het Mosplein hoe de verkoop van versche aal verliep ben ik
zoo vrij onder Uw aandacht te brengen, dat zoo het nu gaat invalide ouden
van dagen enz. eens in het bezit van een pondje aal kunnen komen daar wij
geen paar uur in een rij kunnen staan. Nu zijn het steeds dezelfde en dan
nog eenigszins bemiddelden, die elke dag enkele uren in een rij staan en
dan ook elke dag 2 pond aal hebben. Dit is voor ons erg onbillijk zoodat
wij U dan ook beleefd verzoeken of U geen andere regeling kan treffen,
bijvoorbeeld door tusschenkomst van Sociale Zaken. N.V.D. of iets anders.
Zoo het nu gaat is het voor onze categorie hopeloos.
Hopende, dat U hierop iets kan vinden verblijf ik.

                                 Hoogachtend,
                                 w.g.R.Beins.
                                 Wingerdweg 101 hs.
                                 Alhier (N.)

P.S.
Had verzocht op vertoon van invaliditeitsboekje voorgaan maar dit mocht
niet van Uw politie. Deze brief is een formeel beklag over de wijze waarop de verkoop van verse paling (aal) op het Mosplein in Amsterdam-Noord is georganiseerd. De kernpunten zijn:

• Toegankelijkheid: De schrijver, R. Beins, kaart aan dat ouderen en invaliden fysiek niet in staat zijn om urenlang in de rij te staan. Hierdoor vissen zij letterlijk en figuurlijk achter het net.
• Onrechtvaardigheid: Er wordt geklaagd over "enigszins bemiddelden" die de tijd en middelen hebben om dagelijks uren te wachten en zo grote hoeveelheden (2 pond) paling te bemachtigen, wat als onbillijk wordt ervaren.
• Verzoek om overheidsingrijpen: Beins vraagt de burgemeester om een andere regeling, bijvoorbeeld via de Dienst Sociale Zaken of de N.V.D. (Nederlandse Volksdienst).
• Politieoptreden: In de postscriptum wordt gemeld dat de politie weigerde voorrang te verlenen aan mensen met een "invaliditeitsboekje", wat de wanhoop van de doelgroep vergroot. De brief dateert van juni 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van toenemende schaarste en distributie van voedsel. Verse vis, zoals aal, was een gewild product waarvoor lange rijen ontstonden.

De vermelding van de N.V.D. (Nederlandse Volksdienst) is historisch saillant; dit was een door de nationaalsocialisten opgerichte organisatie die alle particuliere liefdadigheidsinstellingen moest vervangen. Dat de burger deze organisatie als mogelijke oplossing noemt, toont aan hoe deze instelling in het dagelijks leven van de bezette bevolking was geïntegreerd.

De burgemeester van Amsterdam was in 1942 Edward Voûte, een collaborateur die door de Duitsers was aangesteld. De brief geeft een inkijkje in de dagelijkse overlevingsstrijd en de sociale spanningen die ontstonden door de ongelijke verdeling van schaarse goederen onder de bevolking. E.J. Vo P.S. Politie