Handgeschreven verklaring / vergunning. 15 december 1942 (verwijzend naar een besluit van 22 september 1942). [Linksboven in rood potlood:] 460/344/3
[Rechtsboven:] A'dam, 15/12 1942

Den Heer M. Presser
" " L. Presser
" " J. Rocher

Hiermede verklaar ik,
dat op 22 September 1942 ~~door~~
namens den Rijkscommissaris
voor het bezette Nederlandsche
gebied aan [tussenvoeging: 1 Meyer Presser, 2 L. Presser, 3 J. Rocher]
1 geb. 23/1 1918 , Retiefstr. 82 I
2 20-2-1892 , Retiefstr. 82 III
3 18-7-1907 , v. Hillegardsstraat 5

~~vergunning is verleend voor~~
als vertrouwensmannen voor
de overname v. visch voor de
Joodsche ziekenhuizen ver-
gunning is verleend voor het
in ontvangst nemen van
per week maximaal 150 pond Dit document is een ambtelijke verklaring die drie specifieke personen mandateert om als 'vertrouwensmannen' op te treden voor de voedselvoorziening van Joodse ziekenhuizen in Amsterdam. De kern van het document is de toewijzing van een wekelijks rantsoen van maximaal 150 pond vis (ca. 75 kg).

Opvallende kenmerken:
* Autoriteit: De vergunning wordt verleend "namens den Rijkscommissaris voor het bezette Nederlandsche gebied" (Arthur Seyss-Inquart), wat duidt op de strikte controle van de Duitse bezetter op de voedseldistributie.
* Identificatie: Van de drie mannen worden nauwkeurige gegevens vermeld: geboortedata en woonadressen (Retiefstraat in Amsterdam-Oost en de Van Hillegaerdsstraat in de Rivierenbuurt).
* Correcties: De schrijver heeft de tekst gaandeweg aangepast, waarbij de namen later zijn toegevoegd in een lijstvorm en de volgorde van de zinsopbouw is gecorrigeerd door doorhalingen. In december 1942 bevond de Joodse gemeenschap in Amsterdam zich in een precaire situatie. De deportaties naar de kampen waren in volle gang. Instituten zoals de 'Joodsche ziekenhuizen' (waaronder het Portugees-Israëlitisch Ziekenhuis en het Centraal Israëlietisch Krankzinnigengesticht 'Het Apeldoornsche Bosch' dat toen nog functioneerde) stonden onder toezicht van de Joodsche Raad.

De rol van 'vertrouwensman' was essentieel om binnen de beperkende regels van de bezetter nog enige vorm van zorg en voeding te kunnen organiseren. Vis was een van de weinige eiwitbronnen die, hoewel schaars en strikt gerantsoeneerd, soms nog toegewezen kon worden aan medische instellingen. De hoeveelheid van 150 pond per week voor meerdere ziekenhuizen onderstreept het tekort aan middelen in deze periode. J. Rocher L. Presser M. Presser