Bekendmaking/instructieblad betreffende een officieel herkenningsteken. RIJKSBUREAU VOOR OUDE
MATERIALEN EN AFVALSTOFFEN
PALEISSTRAAT 7-10 — Telef. 183810 — ’s-Gravenhage

[Afbeelding van een cirkelvormig kenteeken met tekst:]
RIJKSBUREAU
VOOR
OUDE MATERIALEN
EN
AFVALSTOFFEN
KLEINHANDELAAR
Nº 3192

Dit is het kenteeken, dat de kleinhandelaren in
oude materialen en afvalstoffen, die niet in den
wijkophaaldienst zijn ingeschakeld, na 15 Octo-
ber 1941 duidelijk zichtbaar moeten dragen.
Het kenteeken is van metaal, de letters zijn
aangebracht op een blauwen achtergrond.

[Logo met de letter A in een cirkel] 27431 - '41 - K 983 * Doel: Het document dient om kleinhandelaren (zoals voddenmannen en oud-ijzerhandelaren) te informeren over de verplichting tot het dragen van een specifiek identificatieteken.
* Verplichting: Vanaf 15 oktober 1941 moeten zelfstandige handelaren die niet verbonden zijn aan de officiële wijkophaaldienst, deze metalen penning zichtbaar dragen.
* Fysieke beschrijving: Het kenteeken wordt beschreven als metaal met witte letters op een blauwe achtergrond. Het afgebeelde exemplaar draagt nummer 3192, wat duidt op een centrale registratie van deze beroepsgroep.
* Administratieve codes: Onderaan staat een drukkerijcode (27431), het jaartal ('41) en een distributienummer (K 983), wat kenmerkend is voor officieel drukwerk tijdens de bezettingsjaren. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze tijd was er een nijpend tekort aan grondstoffen voor de (Duitse) oorlogsindustrie. Het "Rijksbureau voor Oude Materialen en Afvalstoffen" was een van de vele rijksbureaus die door de bezetter waren ingesteld om de distributie en inzameling van schaarse goederen en grondstoffen strikt te reguleren.

Door zelfstandige verzamelaars van afvalstoffen (de informele sector) te verplichten een kenteeken te dragen, kreeg de overheid meer grip op de stroom van recyclebare materialen zoals metaal, textiel en papier. Het onderscheid tussen de 'wijkophaaldienst' en de zelfstandige 'kleinhandelaar' toont de poging van de bezetter om de inzameling te centraliseren en te professionaliseren ten behoeve van de oorlogsproductie. Rijksbureau