Officieel afschrift van een besluit van de Burgemeester. 24 november 1942. [Linksboven, gestempeld:]
Nº 101/15/1 M. 1342 16/12

[Midden boven:]
Afschrift
No. 139 L. M. 194 2

[Rechtsboven, handgeschreven in potlood/inkt:]
Maart/w/31
Imp.

[Wapen van de stad Amsterdam]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

overwegende, dat de aan L.van der Moolen, geboren 29 December
1909, wonende Driehoekstraat 28 I a, door het Rijksbureau voor Oude materi-
alen en afvalstoffen verleende vergunning als kleinhandelaar in oude materi-
alen en afvalstoffen is ingetrokken;

heeft goedgevonden dientengevolge de aan hem verleende Gemeen-
telijke vergunning tot het opkoopen van oude materialen en afvalstoffen,
serie L, no. 29, hierbij in te trekken.

GM

[Rechtsonder:]
Amsterdam, 24 November 1942.
De Burgemeester voornoemd,
(get) Voûte

De Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN

[Rechtsonder, handgeschreven notitie:]
gez. opbergen.
18/12 '42.
AB.

[Linksonder, in de marge:]
K 350 Dit document is een formeel besluit van de burgemeester van Amsterdam, Edward Voûte, waarin een specifieke vergunning wordt ingetrokken. De betrokkene, L. van der Moolen, was een kleinhandelaar in 'oude materialen en afvalstoffen' (schroothandelaar).

De directe aanleiding voor de intrekking is dat het landelijke Rijksbureau voor Oude materialen en afvalstoffen zijn vergunning al had ingetrokken. Als gevolg daarvan vervalt ook de lokale gemeentelijke vergunning (serie L, no. 29). De handgeschreven notitie onderaan geeft aan dat het document op 18 december 1942 is gezien en opgeborgen in het archief. Het document dateert uit november 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Edward Voûte was de door de bezetter aangestelde (pro-Duitse) burgemeester van Amsterdam.

In deze periode was de schaarste aan grondstoffen groot. De zogenaamde 'Rijksbureaus' beheerden de distributie en handel in schaarse goederen zoals metaal, textiel en papier om de (Duitse) oorlogseconomie te ondersteunen. Het intrekken van een vergunning door een Rijksbureau betekende vaak dat een handelaar niet langer mocht opereren, hetzij vanwege vermeende onregelmatigheden, hetzij als onderdeel van de systematische uitsluiting van bepaalde groepen (zoals Joodse ondernemers) uit het economische leven, of simpelweg door centralisatie van de grondstoffenmarkt. In de Driehoekstraat (Jordaan) woonden destijds veel kleine ambachtslieden en handelaren.