Officieel afschrift van een burgemeestersbesluit. Nº 61/15/1 M. 1242 4/n [handschrift: Jmp?]

Afschrift
No. 139 L.M. 194 2

[Stempel: Wapen van Amsterdam]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Overwegende, dat de aan L.van der Moolen, geboren 29 December
1909, wonende Driehoekstraat 28 I a, door het Rijksbureau voor Oude materi-
alen en afvalstoffen verleende vergunning als kleinhandelaar in oude materi-
alen en afvalstoffen is ingetrokken;

Heeft goedgevonden dientengevolge de aan hem verleende Gemeen-
telijke vergunning tot het opkoopen van oude materialen en afvalstoffen,
serie L, no. 29, hierbij in te trekken.

GM

Amsterdam, 24 November 1942.
De Burgemeester voornoemd,
(get.) Voûte

De Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN

K 350 Dit document is een formele kennisgeving van de intrekking van een bedrijfsvergunning. De betrokkene, L. van der Moolen, woonachtig in de Driehoekstraat (Jordaan, Amsterdam), verliest zijn recht om te handelen in oude materialen en afvalstoffen.

De intrekking gebeurt op twee niveaus:
1. Eerst door het landelijke Rijksbureau voor Oude materialen en afvalstoffen.
2. Als gevolg daarvan trekt de burgemeester ook de lokale Gemeentelijke vergunning (serie L, no. 29) in.

De ondertekenaar "Voûte" verwijst naar Edward Voûte, de pro-Duitse burgemeester die door de bezetter was aangesteld. De afkorting "(get.)" staat voor 'getekend', wat aangeeft dat dit een officieel afschrift is van het originele besluit. De code "K 350" linksonder is een drukwerkkenmerk (K-nummer), typerend voor drukwerk tijdens de bezettingsjaren. Het document dateert uit november 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de Duitse bezetting werden de distributie en handel in grondstoffen strikt gereguleerd via zogenaamde 'Rijksbureaus'. "Oude materialen" (zoals oud ijzer, textiel en papier) waren van cruciaal belang voor de Duitse oorlogsindustrie (de zogenaamde Rüstung).

De intrekking van dergelijke vergunningen kon verschillende redenen hebben:
* Economische gelijkschakeling: Het saneren van kleine handelaren ten gunste van grotere, beter controleerbare bedrijven.
* Anti-Joodse maatregelen: Veel Joodse handelaren in de metaal- en textielrecycling raakten in deze periode hun vergunning kwijt (hoewel de achternaam Van der Moolen hier niet direct op wijst).
* Sanctie: Straf voor het niet naleven van de strenge regels van de Rijksbureaus wat betreft inkoop- en afleverprijzen of het achterhouden van voorraden.

Gezien de datum en de rigoureuze wijze van intrekking, past dit document in de bredere context van de totale controle die de bezetter en het collaborerende stadsbestuur uitoefenden op de Amsterdamse economie en haar burgers. J.F. Franken Gemeente Amsterdam Rijksbureau