Briefkaart (postkaart).
Origineel
Briefkaart (postkaart). Afgestempeld door de posterijen op 5 september 1942. Handgeschreven verwerkingsdatum: 7 september 1942. M. Poppers, 's Gravesandeplein 8 III, Amsterdam. Marktwezen Amsterdam, Jan van Galenstraat 14, Amsterdam-West. [Bovenaan links, handgeschreven:]
maaltijdbriefje
naar
dhr. N. Poppers - v. Wezel.
7/9 '42
[Bovenaan midden:]
969
[Linkerzijde, paarse stempel:]
№ 103/103/1 M. 1942
[Linkerzijde, paarse stempel met handtekening:]
GEZIEN
DE INSPECTEUR,
[Onleesbare handtekening]
[In rood krijt geschreven:] 103/103/2
[Onderaan links:]
AFZ. M. Poppers
's Gravesandeplein 8 III
A'rdam
[Rechterzijde, gedrukte tekst boven postzegel:]
BRIEFKAART
DAT VOOR DE POST LANGS DE
GEHEELEN BOVENKANT
4 CENT VRIJ
[Poststempel:]
AMSTERDAM-C.
5 IX 1942
19-20
[Adresveld, handgeschreven:]
7/9
Marktwezen Amsterdam
Jan van Galenstraat 14
West
Amsterdam Dit document is een zakelijke correspondentie uit de bezettingstijd tussen een Amsterdamse burger en de gemeentelijke dienst "Marktwezen". Deze dienst, gevestigd bij de Centrale Markthallen, was verantwoordelijk voor de marktordening en speelde tijdens de oorlog een rol in de gecontroleerde distributie van voedsel.
De term "maaltijdbriefje" duidt op documenten die nodig waren voor de voedselvoorziening, mogelijk voor de Volksgaarkeukens of specifieke rantsoenering. De kaart is door de bureaucratische molen gegaan, getuige de stempel van een inspecteur en de verschillende administratieve nummers (zoals 103/103/1 en 2). Het cijfer "7/9" lijkt de datum van ontvangst of behandeling door de dienst Marktwezen aan te geven, twee dagen na de poststempel. De briefkaart dateert uit september 1942, een periode waarin de Jodenvervolging in Amsterdam een dieptepunt bereikte met massale deportaties. Het adres van de afzender, 's Gravesandeplein 8 III, bevond zich in een buurt nabij het Oosterpark waar veel Joodse Amsterdammers woonden.
De naam "N. Poppers - v. Wezel" verwijst naar het echtpaar Nathan Poppers en Mietje Poppers-van Wezel. Volgens historische bronnen (zoals Joods Monument) werd Mietje Poppers-van Wezel op 30 september 1942 — slechts drie weken na het versturen van deze kaart — vermoord in Auschwitz. Haar echtgenoot Nathan onderging in mei 1943 hetzelfde lot in Sobibor. Dit document illustreert de wrange realiteit waarbij men tot op het laatste moment afhankelijk was van ambtelijke goedkeuring voor basale behoeften zoals maaltijdbonnen, terwijl de systematische vernietiging op de achtergrond plaatsvond. M. Poppers N. Poppers Marktwezen
Samenvatting
Dit document is een zakelijke correspondentie uit de bezettingstijd tussen een Amsterdamse burger en de gemeentelijke dienst "Marktwezen". Deze dienst, gevestigd bij de Centrale Markthallen, was verantwoordelijk voor de marktordening en speelde tijdens de oorlog een rol in de gecontroleerde distributie van voedsel.
De term "maaltijdbriefje" duidt op documenten die nodig waren voor de voedselvoorziening, mogelijk voor de Volksgaarkeukens of specifieke rantsoenering. De kaart is door de bureaucratische molen gegaan, getuige de stempel van een inspecteur en de verschillende administratieve nummers (zoals 103/103/1 en 2). Het cijfer "7/9" lijkt de datum van ontvangst of behandeling door de dienst Marktwezen aan te geven, twee dagen na de poststempel.
Historische Context
De briefkaart dateert uit september 1942, een periode waarin de Jodenvervolging in Amsterdam een dieptepunt bereikte met massale deportaties. Het adres van de afzender, 's Gravesandeplein 8 III, bevond zich in een buurt nabij het Oosterpark waar veel Joodse Amsterdammers woonden.
De naam "N. Poppers - v. Wezel" verwijst naar het echtpaar Nathan Poppers en Mietje Poppers-van Wezel. Volgens historische bronnen (zoals Joods Monument) werd Mietje Poppers-van Wezel op 30 september 1942 — slechts drie weken na het versturen van deze kaart — vermoord in Auschwitz. Haar echtgenoot Nathan onderging in mei 1943 hetzelfde lot in Sobibor. Dit document illustreert de wrange realiteit waarbij men tot op het laatste moment afhankelijk was van ambtelijke goedkeuring voor basale behoeften zoals maaltijdbonnen, terwijl de systematische vernietiging op de achtergrond plaatsvond.