Archiefdocument
Origineel
26 mei 1943 Mej. G. Uiterwaal, Willemsparkweg 104, Amsterdam Vermoedelijk het Rijksbureau voor het Hotel-, Café-, Restaurant- en Pensionbedrijf Marktw. 3122/1.1
Uiterwaal 3124/1.1
Amsterdam, 26 Mei 1943
GEZIEN.
Afd. Binnenl. Markt
[onleesbare initialen]
of Verdul kantoor
wegens
Mijne Heeren,
Ik heb een bij het Rijksbureau voor het Hotel-, Café-, Restaurant- en Pensionbedrijf ingeschreven pension en wel onder no. P. 004489.
Ik ondervind thans weer heel veel last bij het betrekken van groenten, - behalve sla en spinazie kan ik haast niets krijgen. Vraag ik, als is het maar voor één keer per week, om voldoende bloemkool of rabarber en andijvie, dan kan ik dat voor zooveel menschen niet krijgen, wat toch schromelijk onrechtvaardig is. Van den winter was het met biet en uien, alsook prei, precies hetzelfde.
Nu is mijn verzoek of ik een speciale toewijzing voor het betrekken van groenten en fruit kan krijgen voor 10 personen, vooral voor die groenten en dat fruit, dat op een gegeven moment betrekkelijk schaars is.
Mijn tegenwoordige leverancier is de:
fa. Gortmaker, van Baerlestr. telef. 97344
Hopende spoedig een gunstige beschikking op dit mijn beleefd verzoek te mogen ontvangen teeken ik,
Hoogachtend,
[getekend: G. Uiterwaal]
Mej. G. Uiterwaal
Willemsparkweg 104
Telefoon 92825
[Stempelblok onderaan rechts:]
VOLGNUMMER | 3663 | 28. MEI 1943
DOSSIER | 1.1.
VERWIJZ. DCS I.R In deze brief verzoekt Mej. G. Uiterwaal om een "speciale toewijzing" voor groenten en fruit voor haar pension aan de Willemsparkweg in Amsterdam. Ze voert aan dat ze voor haar 10 gasten onvoldoende producten kan inkopen bij haar vaste leverancier (fa. Gortmaker). Ze benadrukt dat ze bijna niets anders kan krijgen dan sla en spinazie, terwijl seizoensproducten zoals bloemkool en rabarber onbereikbaar blijven. De toon is formeel maar dwingend; ze noemt de situatie "schromelijk onrechtvaardig".
De administratieve stempels tonen de ambtelijke weg die dergelijke verzoeken aflegden binnen de distributie-bureaucratie van de bezettingstijd. Het document geeft een inkijkje in de dagelijkse overlevingsstrijd van kleine ondernemers in de horeca- en pensionsector tijdens de schaarste van de oorlogsjaren. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was er een strikt distributiesysteem van kracht voor vrijwel alle levensmiddelen, beheerd door het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd. Bedrijven zoals pensions moesten geregistreerd staan om aanspraak te kunnen maken op toewijzingen (rantsoenen). In 1943 was de schaarste nijpend geworden. Groenten en fruit waren weliswaar niet altijd "op de bon", maar de aanvoer naar de winkels werd centraal gereguleerd en was vaak ontoereikend, waardoor winkeliers hun vaste klanten vaak niet konden bedienen. Dit leidde tot een stroom aan smeekbeden en klachten bij de verantwoordelijke instanties, zoals dit exemplaar illustreert. G. Uiterwaal Rijksbureau
Samenvatting
In deze brief verzoekt Mej. G. Uiterwaal om een "speciale toewijzing" voor groenten en fruit voor haar pension aan de Willemsparkweg in Amsterdam. Ze voert aan dat ze voor haar 10 gasten onvoldoende producten kan inkopen bij haar vaste leverancier (fa. Gortmaker). Ze benadrukt dat ze bijna niets anders kan krijgen dan sla en spinazie, terwijl seizoensproducten zoals bloemkool en rabarber onbereikbaar blijven. De toon is formeel maar dwingend; ze noemt de situatie "schromelijk onrechtvaardig".
De administratieve stempels tonen de ambtelijke weg die dergelijke verzoeken aflegden binnen de distributie-bureaucratie van de bezettingstijd. Het document geeft een inkijkje in de dagelijkse overlevingsstrijd van kleine ondernemers in de horeca- en pensionsector tijdens de schaarste van de oorlogsjaren.
Historische Context
Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was er een strikt distributiesysteem van kracht voor vrijwel alle levensmiddelen, beheerd door het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd. Bedrijven zoals pensions moesten geregistreerd staan om aanspraak te kunnen maken op toewijzingen (rantsoenen). In 1943 was de schaarste nijpend geworden. Groenten en fruit waren weliswaar niet altijd "op de bon", maar de aanvoer naar de winkels werd centraal gereguleerd en was vaak ontoereikend, waardoor winkeliers hun vaste klanten vaak niet konden bedienen. Dit leidde tot een stroom aan smeekbeden en klachten bij de verantwoordelijke instanties, zoals dit exemplaar illustreert.