Handgeschreven brief (mogelijk een fragment of de achterzijde van een formulier).
Origineel
Handgeschreven brief (mogelijk een fragment of de achterzijde van een formulier). [Regel 1] moeten zi 25 cn per stuk kosten
[Regel 2] Wij krijgen zoo den indruk
[Regel 3] groote gezinnen met kleine
[Regel 4] inkomste worden moedwillig
[Regel 5] de kelder in getrapt en tot
[Regel 6] den bedelstaf gebracht. Dit
[Regel 7] briefje zal wel weinig uit-
[Regel 8] werking hebben. Ik weet zeker
[Regel 9] dat er om gelachen zal worden
[Regel 10] Maar heel misschien is het tot
[Regel 11] leering voor een volgende oorlog
[Regel 12] Mevr Koens de Wit
[Regel 13] Vechtstraat 108.
[Aantekening in rood:]
Kwaliteit aardappelen zooals
adressante gemeld had hebben. Thans
belangrijk beter. Groote aanvoer
neemt langzamerhand toe.
[Paraaf] De schrijfster van deze brief uit haar diepe frustratie over de economische situatie van grote gezinnen met een laag inkomen. Ze gebruikt krachtige metaforen zoals "de kelder in getrapt" en "tot den bedelstaf gebracht" om de armoede te beschrijven. De toon is cynisch en moedeloos; ze verwacht niet dat haar klacht serieus genomen zal worden ("er om gelachen zal worden"), maar stuurt het briefje als een waarschuwing voor de toekomst.
Het document is interessant vanwege de ambtelijke reactie in rode inkt. Hieruit blijkt dat de klacht waarschijnlijk gericht was aan een distributie-instelling of een bureau voor voedselvoorziening. De ambtenaar reageert zakelijk op een specifiek punt (de kwaliteit van de aardappelen), waarbij wordt toegegeven dat deze inderdaad slecht was, maar dat de situatie inmiddels verbetert. De brief moet geplaatst worden in de context van de schaarste en de distributieperiode in Nederland, waarschijnlijk in de laatste fase van of vlak na de Tweede Wereldoorlog. De Vechtstraat bevindt zich in de Amsterdamse Rivierenbuurt, een wijk die zwaar getroffen werd tijdens de bezetting.
De referentie naar een "volgende oorlog" suggereert dat de verschrikkingen van de huidige of net afgelopen oorlog nog vers in het geheugen liggen. Het document weerspiegelt de sociale onrust en de kloof tussen de burger die kampt met armoede en de bureaucratische instanties die de schaarse middelen (zoals aardappelen) moesten verdelen. De opmerking over de prijs ("25 cn per stuk") wijst op de hoge kosten van levensonderhoud in verhouding tot de kleine inkomens van die tijd.
Samenvatting
De schrijfster van deze brief uit haar diepe frustratie over de economische situatie van grote gezinnen met een laag inkomen. Ze gebruikt krachtige metaforen zoals "de kelder in getrapt" en "tot den bedelstaf gebracht" om de armoede te beschrijven. De toon is cynisch en moedeloos; ze verwacht niet dat haar klacht serieus genomen zal worden ("er om gelachen zal worden"), maar stuurt het briefje als een waarschuwing voor de toekomst.
Het document is interessant vanwege de ambtelijke reactie in rode inkt. Hieruit blijkt dat de klacht waarschijnlijk gericht was aan een distributie-instelling of een bureau voor voedselvoorziening. De ambtenaar reageert zakelijk op een specifiek punt (de kwaliteit van de aardappelen), waarbij wordt toegegeven dat deze inderdaad slecht was, maar dat de situatie inmiddels verbetert.
Historische Context
De brief moet geplaatst worden in de context van de schaarste en de distributieperiode in Nederland, waarschijnlijk in de laatste fase van of vlak na de Tweede Wereldoorlog. De Vechtstraat bevindt zich in de Amsterdamse Rivierenbuurt, een wijk die zwaar getroffen werd tijdens de bezetting.
De referentie naar een "volgende oorlog" suggereert dat de verschrikkingen van de huidige of net afgelopen oorlog nog vers in het geheugen liggen. Het document weerspiegelt de sociale onrust en de kloof tussen de burger die kampt met armoede en de bureaucratische instanties die de schaarse middelen (zoals aardappelen) moesten verdelen. De opmerking over de prijs ("25 cn per stuk") wijst op de hoge kosten van levensonderhoud in verhouding tot de kleine inkomens van die tijd.