Getypt rapport met handgeschreven kanttekeningen en stempels. 24 november 1943. [Getypte hoofdtekst]
Hedenmorgen deelden de koopers W. Zwart Oostenburger-
middenstraat 14 huis en W.A. Keizer Oostenburgergracht
45 huis, mij mede dat de kleinhandelaar in visch,
fruit, zuurwaren enz. (comestibleshandelaar) W. Ros Oostenb. gracht alleen
aan het publiek visch verkoopt als ze bij hem de
groentebonnen inleveren.

Amsterdam 24 Nov. 1943
[Handtekening, mogelijk Greunbeke]

[Handgeschreven tekst linksonder]
Uit eigener beweging deelde
Ros mij mede dat hij reeds
doende was met kl. bonnen
om van de groente af te komen
25 Nov 43
[Verticaal in de marge:] de Grutter

[Aantekeningen en stempels rechtsonder]
v. Beeren
informeren
Verdeelkantoor
[Rode stempel:] Repr. 3 Dec '43 3/12 '43
[Blauwe inkt onderaan:] Bij Verdeelkantoor nog niets van bekend. 7/12 '43 Dit document is een ambtelijk verslag van een klacht over "koppelverkoop" tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Twee buurtbewoners (Zwart en Keizer) rapporteren dat handelaar W. Ros aan de Oostenburgergracht alleen vis verkoopt op voorwaarde dat de klanten ook hun groentebonnen bij hem inleveren. Dit was een overtreding van de distributieregels.

Uit de handgeschreven kanttekening van 25 november blijkt dat de inspecteur Ros heeft gesproken. Ros verweert zich door te stellen dat hij de bonnen gebruikte "om van de groente af te komen", wat suggereert dat hij een overschot aan groenten had dat hij wilde verkopen voordat het bedierf.

De verdere bureaucratische afhandeling is zichtbaar in de rechterbenedenhoek: er is opdracht gegeven om te informeren bij het Verdeelkantoor (de instantie die de distributiebonnen beheerde). Op 7 december 1943 wordt genoteerd dat er bij het Verdeelkantoor nog niets bekend is over deze specifieke zaak of onregelmatigheden van deze handelaar. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was er in Nederland een strikt distributiesysteem van kracht vanwege de schaarste aan voedsel en goederen. Producten konden alleen worden gekocht met de juiste bonnen uit distributiestamkaarten.

Handelaren probeerden soms extra bonnen te bemachtigen (bijvoorbeeld voor de zwarte markt) of hun eigen voorraden sneller te lozen door klanten te dwingen bepaalde bonnen te gebruiken die ze elders misschien niet kwijt konden. De autoriteiten (zoals de Prijsbeheersing of de Economische Controledienst) hielden streng toezicht op dergelijke praktijken. De Oostenburgerbuurt in Amsterdam, waar dit document naar verwijst, was een typische volksbuurt waar de schaarste hard toesloeg. W. Zwart W.A. Keizer (melders); W. Ros (betrokkene/handelaar).