Administratieve opgave van bezettingsschade.
Origineel
Administratieve opgave van bezettingsschade. 5 april 1943 (betreft de maand maart 1943). Directeur van het Marktwezen. Wethouder voor de Assurantiezaken en Wettelijke Aansprakelijkheid (Gemeente Amsterdam). Behoort bij brief no.3/4/3 M.d.d.5 April 1943 aan den Heer Wethouder
voor de Assurantiezaken en Wettelijke Aansprakelijkheid
van den Directeur van het Marktwezen.
Opgaaf over de maand Maart 1943 van bezettingsschade, geleden door het
Bedrijf van de Centrale Markt, als gevolg van het in gebruik
nemen van onroerende goederen door de Duitsche Weermacht.
II a. Andere vermogensschaden.
| 1. gevorderde objecten. | 2. grootte in m2. | 3. normale huurwaarde per jaar. | 4. normale huurwaarde over Maart 1943. | 5. bedrag der ontvangen vergoeding. | 6. bedrag der geleden schade. |
|---|---|---|---|---|---|
| terrein voor opslag | 31.600 | f 31.600,-- | f 2.633,33 | f 862,66 | f 1.770,67 |
| idem | 12.900 | " 12.900,-- | " 1.075,-- | " 341,40 | " 733,60 |
| paardenstal | 296 | " 2.000,-- | " 166,66 | " 100,-- | " 66,66 |
| ---------------- | ---------------- | ---------------- | ---------------- | ||
| f 46.500,-- | f 3.874,99 | f 1.304,06 | f 2.570,93 | ||
| ========== | ========== | ========== | ========== |
Belangrijkste gegevens uit de tabel:
* Vorderingen: Het betreft twee terreinen voor opslag (totaal 44.500 m²) en een paardenstal van 296 m².
* Financiële derving: Terwijl de normale huurwaarde voor de maand maart 1943 werd vastgesteld op ƒ 3.874,99, betaalde de Wehrmacht slechts ƒ 1.304,06.
* Netto schade: De gemeente boekte over deze specifieke posten een verlies van ƒ 2.570,93 voor één maand.
De nauwkeurige administratie (tot op de cent) wijst op het belang dat de gemeente hechtte aan het vastleggen van deze "bezettingsschade", vermoedelijk met het oog op latere verrekening of schadeclaims na de oorlog. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vorderde de Duitse Wehrmacht op grote schaal gebouwen en terreinen voor eigen gebruik. In Amsterdam was de Centrale Markt (tegenwoordig het Food Center aan de Jan van Galenstraat) een cruciaal logistiek punt.
De term "bezettingsschade" was een officiële categorie in de oorlogsboekhouding. Hoewel er regelingen bestonden waarbij de bezetter een vergoeding betaalde voor het gebruik van civiele eigendommen, waren deze vergoedingen vaak arbitrair en aanzienlijk lager dan de werkelijke economische waarde. Dit document illustreert de bureaucratische werkelijkheid van de bezetting: de normale ambtelijke processen liepen door, terwijl de stad systematisch economisch werd uitgekleed. Het document is gedateerd op 5 april 1943, een periode waarin de druk op de Nederlandse economie en infrastructuur door de bezetter maximaal was.
Samenvatting
Dit document is een kwantitatieve rapportage van de directe financiële schade die het Amsterdamse gemeentebedrijf "Centrale Markt" leed als gevolg van de Duitse bezetting. De kern van de rapportage ligt in het verschil tussen de marktconforme huurwaarde van de gevorderde terreinen en de paardenstal, en de (lagere) vergoeding die door de bezetter werd uitgekeerd.
Belangrijkste gegevens uit de tabel:
* Vorderingen: Het betreft twee terreinen voor opslag (totaal 44.500 m²) en een paardenstal van 296 m².
* Financiële derving: Terwijl de normale huurwaarde voor de maand maart 1943 werd vastgesteld op ƒ 3.874,99, betaalde de Wehrmacht slechts ƒ 1.304,06.
* Netto schade: De gemeente boekte over deze specifieke posten een verlies van ƒ 2.570,93 voor één maand.
De nauwkeurige administratie (tot op de cent) wijst op het belang dat de gemeente hechtte aan het vastleggen van deze "bezettingsschade", vermoedelijk met het oog op latere verrekening of schadeclaims na de oorlog.
Historische Context
Tijdens de Tweede Wereldoorlog vorderde de Duitse Wehrmacht op grote schaal gebouwen en terreinen voor eigen gebruik. In Amsterdam was de Centrale Markt (tegenwoordig het Food Center aan de Jan van Galenstraat) een cruciaal logistiek punt.
De term "bezettingsschade" was een officiële categorie in de oorlogsboekhouding. Hoewel er regelingen bestonden waarbij de bezetter een vergoeding betaalde voor het gebruik van civiele eigendommen, waren deze vergoedingen vaak arbitrair en aanzienlijk lager dan de werkelijke economische waarde. Dit document illustreert de bureaucratische werkelijkheid van de bezetting: de normale ambtelijke processen liepen door, terwijl de stad systematisch economisch werd uitgekleed. Het document is gedateerd op 5 april 1943, een periode waarin de druk op de Nederlandse economie en infrastructuur door de bezetter maximaal was.