2 september 1943 De Directeur (waarschijnlijk van de afdeling Marktwezen) Het Hoofd van de Afdeeling Assurantiezaken, Raadhuis, Amsterdam ("Alhier") [Handgeschreven in paars potlood, linksboven:]
extra

[Getypt:]
M/SV

3/15/1 M.

2 September 1943.

het Hoofd van de Afdeeling
Assurantiezaken,

Raadhuis,

A l h i e r .

Hiermede bericht ik U, dat in verband met de op-
heffing per 9 Augustus 1943 van de markten welke werden ge-
houden op de voormalige speelplaatsen Waterlooplein en
Gaaspstraat, deze terreinen weder ter beschikking van de
afdeeling Onderwijs zijn gekomen.

De voor rekening van Marktwezen verzekerde posten
te weten:

Waterlooplein:
opstal van hout
opgetrokken met harde dekking f. 3000.-
hek f. 4300.-

Gaaspstraat:
opstal portiershuisje f. 2250.-
afscheidingen ½ gedeelte f. 3375.-

moeten dientengevolge op de afdeeling Onderwijs worden over-
geschreven.

De Directeur, De brief is een formele, ambtelijke mededeling binnen het Amsterdamse gemeentebestuur tijdens de Duitse bezetting. Het document regelt de administratieve overdracht van de verzekeringskosten voor bepaalde objecten (opstallen, hekken, portiershuisje) van de afdeling Marktwezen naar de afdeling Onderwijs.

De aanleiding hiervoor is dat de terreinen aan het Waterlooplein en de Gaaspstraat per 9 augustus 1943 niet langer als markt in gebruik zijn en weer hun oorspronkelijke functie als speelplaats terugkrijgen. De brief is een voorbeeld van de voortdurende bureaucratische procedures, zelfs in een tijd van oorlog en ingrijpende maatschappelijke veranderingen. De historische context van dit document is uiterst beladen. De datum (september 1943) en de genoemde locaties zijn direct gerelateerd aan de Holocaust in Nederland.

Zowel het Waterlooplein (in het centrum) als de Gaaspstraat (in de Rivierenbuurt) waren locaties waar de Duitse bezetter vanaf 1941 specifieke "Joodse markten" had ingesteld. Joden mochten uitsluitend op deze aangewezen plekken handelen en winkelen nadat zij van reguliere markten waren verbannen.

De "opheffing" van deze markten in augustus 1943 is een direct en macaber gevolg van de deportaties: de Joodse bevolking van Amsterdam was tegen die tijd nagenoeg volledig weggevoerd naar de vernietigingskampen. De laatste grote razzia in de stad had in juni 1943 plaatsgevonden. Dat de terreinen weer "ter beschikking van de afdeeling Onderwijs" (speelplaatsen) komen, markeert het punt waarop de bezetter de Joodse aanwezigheid in de stad als 'beëindigd' beschouwde. Het document toont de kille administratieve afhandeling van de materiële resten van een vernietigde gemeenschap.