Het document verwijst naar besluiten uit maart en juni 1941. -3-

Ook na dien datum is de aanwijzing dier tijdelijke hulpmarkten van kracht gebleven(besluit van den Regeeringscommissaris d.d. 20 Juni No. 270 L.B.1941).
Een belangrijke wijziging in den structuur van den handel op de Centrale Markt vond plaats, toen als uitvloeisel van de beschikking van den Secretaris-Generaal van het Departement van Landbouw en Visscherij d.d. 24 Maart, de tuinders uit de naaste omgeving van Amsterdam, die voorheen hun producten op de Centrale Markt aan den kleinhandel verkochten, met ingang van 5 Mei door de Nederlandsche Groenten-en Fruitcentrale werden verplicht, hun waren uitsluitend aan de op de Centrale Markt gevestigde veiling aan te voeren, teneinde deze te doen veilen. De tekst beschrijft een ingrijpende verandering in de voedseldistributie in Amsterdam gedurende het tweede oorlogsjaar:
1. Continuïteit van noodmaatregelen: Tijdelijke hulpmarkten bleven operationeel op basis van een formeel besluit van de Regeringscommissaris (deze titel werd tijdens de bezetting vaak gebruikt voor de door de Duitsers aangestelde burgemeester of gemachtigde).
2. Centralisatie van de handel: Voorheen konden tuinders uit de directe omgeving van Amsterdam hun producten rechtstreeks op de Centrale Markt aan winkeliers (kleinhandel) verkopen. Dit werd verboden.
3. Gedwongen veiling: De Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (NGF) verplichtte tuinders om alles via de officiële veiling op het marktterrein te laten lopen. Dit was een methode om de volledige controle te krijgen over de voedselstromen, prijzen te fixeren en de zwarte handel tegen te gaan. Tijdens de Tweede Wereldoorlog stond de Nederlandse voedselvoorziening onder streng toezicht van de bezetter en de Nederlandse departementen (onder leiding van de Secretarissen-Generaal). De Centrale Markt in Amsterdam (het huidige Food Center aan de Jan van Galenstraat) was het kloppend hart van deze distributie. Door de invoering van het distributiestelsel (bonkaarten) moest elke kist groenten geregistreerd worden. De in de tekst genoemde maatregel van mei 1941 markeert het einde van de vrije handel voor de lokale tuinders; zij werden een radertje in een strak geleide distributiemachine die zowel de Nederlandse bevolking als de Duitse Wehrmacht van voedsel moest voorzien.