Doorslag van een getypte brief (officieel schrijven). 17 mei 1943. De Directeur (vermoedelijk van de Gemeentelijke Slachthuis- en Koelhuizendienst). De Directeur van het Bedrijfschap voor Vee en Vleesch, Laan van Meerdervoort 55, 's-Gravenhage. extra [handgeschreven]
VB/SV
8a/40/1b M.

17 Mei 1943.

Den Heer Directeur van het Bedrijfschap
voor Vee en Vleesch,

Laan van Meerdervoort 55,

's-G r a v e n h a g e (ZH).

Naar aanleiding van Uw circulaire d.d. 12 Mei
jl. no. 145 S bericht ik U, dat zich onder de leden
van het personeel van het koelhuis van mijn dienst,
aan wie door U een "Ausweis" is uitgereikt, geen
personen bevinden, reserve-officier zijnde.

De Directeur, * Onderwerp: De brief betreft een inventarisatie van reserve-officieren binnen het personeelsbestand van een koelhuis.
* Terminologie:
* "Ausweis": Een identiteitsbewijs of vergunning uitgegeven door de bezetter of een geautoriseerd orgaan (in dit geval het Bedrijfschap). In deze context diende het vaak als vrijstelling (Sperre) voor tewerkstelling in Duitsland of andere maatregelen.
* "Reserve-officier": Deze term is cruciaal in mei 1943.
* Toon: Formeel, zakelijk en ambtelijk. Het is een feitelijke ontkenning ("geen personen bevinden") in antwoord op een specifieke vraag/opdracht (circulaire 145 S). Dit document is direct verbonden met een van de meest ingrijpende gebeurtenissen tijdens de bezetting van Nederland: de oproep tot terugvoering in krijgsgevangenschap.

Op 29 april 1943 maakte generaal Christiansen bekend dat alle leden van de voormalige Nederlandse krijgsmacht (officieren en manschappen) zich moesten melden voor hernieuwde krijgsgevangenschap. Dit leidde tot de spontane April-meistakingen door heel Nederland.

De Duitse bezetter en de gelijkgeschakelde instanties (zoals het Bedrijfschap voor Vee en Vleesch) voerden daarna een strenge administratieve controle uit om te zien wie aan deze oproep probeerde te ontkomen. Personen die werkten in cruciale sectoren zoals de voedselvoorziening (koelhuizen) hadden vaak een "Ausweis" die hen tijdelijk vrijstelde van reguliere tewerkstelling. De bezetter wilde echter specifiek (reserve-)officieren opsporen, omdat zij als een potentieel gevaar voor het verzet werden gezien.

Deze brief is een voorbeeld van de ambtelijke medewerking (vrijwillig of onder dwang) aan het systeem van registratie en vervolging. De directeur verklaart hier dat er onder zijn personeel met een "Ausweis" geen reserve-officieren aanwezig zijn, wat voor de betreffende werknemers op dat moment een veilige constatering was.