Handgeschreven ambtelijke notitie/concepttekst voor een reglementswijziging. Art. 2 jo. artt. 16 en 17 / Art. 2 (omcirkeld)

Niet in art. 34 opnemen, betaling
vóór den achtsten, maar dit regelen
in het Reglement v/d Markten.
Thans 1e lid van 34 Reglt: vooruitbetaling.
In nieuwe art. zou bij de nieuwe redactie
een verzwakking plaatsvinden, aangezien
dan de betaling tot den 8sten wordt
verschoven. Dit is niet gewenscht.
We stellen dus voor: handhaving 1e lid
van 34 en als sanctie-bepaling opnemen
in art. 11 d. Reglt. v/d Markten: plaats
wordt ingetrokken, wanneer betaling vóór
den 8sten niet heeft plaatsgevonden.
Zelfde geldt voor staanplaatsverg.,
waar zulks in de vergunning moet worden
opgenomen.

opnemen:
De gelden verschuldigd krachtens
art. 2 jo. 16 en 17 moeten worden
voldaan op den eersten werkdag
van de kalendermaand of van het
kalenderhalfjaar, indien de
plaats voor dezen termijn is toege-
kend.

Art. 3 jo. art. 18
is gelijk aan art. 1 a.
Art. 4a jo. art. 19 is gelijk
aan art. 2.
Art. 4b jo. art. 20. * Kern van de discussie: De schrijver adviseert tegen een voorgestelde tekstwijziging in artikel 34. In de huidige vorm is er sprake van "vooruitbetaling". Een nieuwe redactie zou de indruk wekken dat men pas op de 8e van de maand hoeft te betalen, wat de schrijver ziet als een "verzwakking" van de regels.
* Voorgestelde oplossing: Men wil de strikte vooruitbetaling handhaven, maar in het Marktenreglement (art. 11 d) een specifieke sanctie opnemen: wie niet vóór de 8e heeft betaald, verliest zijn standplaats.
* Procedureel: De tweede helft van het document bevat de exacte teksten die "opgenomen" moeten worden, waarin de eerste werkdag van de maand of het halfjaar als fatale datum wordt aangewezen.
* Terminologie: Het gebruik van de afkorting "jo." (juncto) wijst op een juridische of formele administratieve context, waarbij artikelen in onderlinge samenhang worden gelezen. Dit document is hoogstwaarschijnlijk een intern advies van een gemeentesecretarie of een juridisch medewerker belast met marktwezen. Markten waren (en zijn) een belangrijke bron van inkomsten voor gemeenten, en een strakke regie op de inning van standplaatsgelden was essentieel.

Het document illustreert de verschuiving van algemene regels naar meer specifieke reglementering per sector (in dit geval de markt). Door sancties zoals het intrekken van de vergunning direct te koppelen aan de betalingstermijn, kreeg de marktmeester een krachtig middel in handen om wanbetalers aan te pakken. De verwijzingen naar art. 16, 17, 18, 19 en 20 suggereren dat dit onderdeel uitmaakt van een grotere herziening van de gemeentelijke verordeningen.