Getypte notulen of een verslag (doorslag of origineel op vergeeld papier). -2- .

Ten slotte heeft dan ook de Verdeelingscommissie lijsten moeten samenstellen, waarop de kleinhandelaren naar grootte waren ingedeeld, zooals de leden der Commissie, naar hun beste weten in verband met hun inzicht in de zaken van de Amsterdamsche kleinhandelaren, konden vaststellen. Het spreekt vanzelf, dat door dit stelsel onbillijkheden in feite niet konden worden vermeden, als gevolg waarvan wekelijks moest worden vergaderd om verzoeken om verhooging van de toewijzingen in behandeling te nemen. Er zijn dan ook verschillende correcties aangebracht, doch het feit blijft bestaan, dat een groot aantal kleinhandelaren, die thans nog een enkele toewijzing ontvangen, zich er steeds op beroepen, dat zij niet minder visch hebben gekocht dan bepaalde handelaren, die thans een dubbele toewijzing ontvangen. Daarom wordt nu, voor den aanvang van het nieuwe vischseizoen bekeken, of het gewenscht is, de verdeellijsten zoodanig op te stellen, dat de straathandelaren allen dezelfde toewijzing zullen ontvangen en de winkeliers en halhouders ook. Dit onderwerp wordt nu in discussie gebracht.

De Heer Lammers zegt, dat de huidige vischverdeeling het leven van de Commissieleden en van de ambtenaren van het Marktwezen tot een hel maakt. Speciaal voor ons, menschen uit de practijk, is het onmogelijk om op de Vischmarkt normaal nog verder te werken. Het is dan ook ten zeerste gewenscht, dat de verdeeling opnieuw onder de oogen wordt gezien in dier voege, dat voor bepaalde categorieën van handelaren eenzelfde toewijzing wordt gegeven. Deze maatregel zal de rust in den Afslag ten zeerste bevorderen. Spreker voegt er evenwel aan toe, dat deze maatregel een klap in het gelaat is van den bona-fide vischhandel. Desondanks meent spreker met klem aandringen op het nemen van dezen maat- Dit document is een verslag van een vergadering betreffende de distributie van vis in Amsterdam. De kern van de tekst draait om de onvrede over de "Verdeelingscommissie", die verantwoordelijk is voor het toewijzen van quota aan verschillende types handelaren (straathandelaren, winkeliers en halhouders).

De huidige systematiek, waarbij geprobeerd wordt de omvang van de handel per individu in te schatten, leidt tot veel klachten en administratieve last ("een hel"). Er is sprake van vermeende ongelijkheid: handelaren die evenveel vis inkopen krijgen soms verschillende toewijzingen. Als oplossing wordt voorgesteld om per categorie (bijv. alle straathandelaren) een vaste, gelijke toewijzing in te voeren. Hoewel dit de administratieve rust en de orde bij de afslag zou bevorderen, erkent de heer Lammers dat dit onrechtvaardig is voor de "bona-fide" (goede/grotere) handelaren, omdat hun specifieke bedrijfsgrootte dan niet meer telt. De tekst is geschreven in de oude spelling (vóór de grote hervormingen van 1947/1954), wat duidt op de jaren '30 of de jaren direct na de Tweede Wereldoorlog. Het gebruik van termen als "toewijzingen" en een "Verdeelingscommissie" wijst sterk op een periode van schaarste of gereguleerde economie, waarbij de overheid of een marktinstantie de handel nauwgezet controleerde om eerlijke distributie te waarborgen. De genoemde "Amsterdamsche kleinhandelaren" en de "Afslag" refereren aan de Amsterdamse vismarkt, waarschijnlijk de Centrale Markthallen of de visafslag aan de De Ruyterkade/IJ-zijde. De frustratie van de ambtenaren en de "menschen uit de practijk" schetst een beeld van een stroperig bureaucratisch proces in een tijd van economische transitie. Marktwezen