Getypt concept-rapport/nota met uitgebreide handgeschreven correcties en kanttekeningen. Onbekend, maar de tekst noemt "begin April" als verwachte datum voor maximumprijzen (vermoedelijk 1941, gezien de context van de Visscherijcentrale en de maatregelen tegen de Joodse bevolking). Punten voor rapport aan W.L.M.

(Wanneer door N.V.C. de maatregelen zijn genomen ter verzekering van den aanvoer der visch naar één centraal punt voor de geheele Gemeente Amsterdam: de Gem. Vischmarkt en het Reglement voor de Verdeeling door de Visscherijcentrale is uitgevaardigd).

Gerekend moet worden op een wekelijkschen aanvoer van:
~~150.000~~ 70.000 pond versche aal
~~40.000~~ 20.000 " zoetwatervisch
~~stel~~ onbekend " gerookte aal.
1000 litjes garnalen à 15 kg.

[In de linker marge:] behalve tong, tarbot & kabeljauw

bovendien zal ook de zeevisch in de verdeeling worden opgenomen, wanneer voor deze visch maximumprijzen worden vastgesteld, hetgeen ~~omstreeks~~ vermoedelijk begin April kan worden tegemoetgezien.

Ingevolge mededeeling V.C. zijn de maatregelen, welke door deze Centrale, o.a. Verdelingsreglement, moeten worden genomen, gereed gekomen. ~~en moeten uitvoeringsvoorschriften door Gemeente Amsterdam worden getroffen.~~ Daaronder mede begrepen het Reglement voor de Verdeeling van visch te Amsterdam. Dit Reglement behoort dus thans door den Burgemeester te worden vastgesteld.

Als uitvloeisel van dit Reglement dient bij besluit van den Burgemeester het venten en het te koop aanbieden en afleveren van visch buiten de door hem aan te wijzen verkoopplaatsen te worden verboden. (dus ook standplaatsen)

[In de linker marge, omkaderd:] stampijpen voor waterleiding

Verkoop zal dan dusplaatsvinden:
A. in de winkels en vischhallen;
B. op de dagmarkten Albert Cuypstraat, Ten Katestraat, Lindengracht, Dapperstraat, Nieuwmarkt;
~~op de weekmarkten Noordermarkt, Amstelveld, Jan Evertsenstraat, Mosplein en Sumatrastraat;~~
[Handgeschreven toevoeging bij B:] - Noordermarkt op maandag
op de Joodsche dagmarkten Waterlooplein, Joubertstraat en Gaaspstraat.
C. dagelijks op de vaste verkoopplaatsen: (tijdel. hulpmarkten voor visch)
Noord { Mosplein / Tuindorp Oostzaan (Castorplein-polluxst)
Zuid ~~Olympiaplein~~ Stadionplein
West + ged. Zuid { Surinameplein. / Bosch en Lommerweg. / Jan Evertsenstraat.
Oost { ~~Sumatraplein~~ / ~~Brink~~ (Betondorp)
Centrum { (Kattenburgerplein / (Haarlemmerplein.

Komt mij gewenscht voor deze verkoopplaatsen door Burgemeester ingevolge artikel 7 Verordening op den Dienst te doen aanwijzen als tijdelijke hulpmarkten van de algemeene dagmarkten, uitsluitend voor het artikel visch. Al daar zullen uitsluitend vaste plaatsen worden uitgegeven. Dit document is een werkconcept voor de reorganisatie van de visdistributie in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van het plan is centralisatie: alle vis moet via de Gemeentelijke Vischmarkt lopen en de verkoop wordt beperkt tot specifiek aangewezen locaties (winkels en markten).

Opvallende zaken in de tekst:
* Kwantitatieve bijstellingen: De verwachte aanvoercijfers zijn handmatig naar beneden bijgesteld (bijv. van 150.000 naar 70.000 pond aal), wat duidt op toenemende schaarste.
* Handelsbeperkingen: Het verbod op venten (straatverkoop) is een ingrijpende maatregel die de informele handel aan banden moest leggen.
* Logistieke details: De handgeschreven toevoeging "stampijpen voor waterleiding" suggereert dat men nadacht over de noodzakelijke infrastructuur (hygiëne/schoonmaken van vis) op de nieuwe hulpmarkten.
* Geografie: De verdeling over de stadswijken (Noord, Zuid, West, Oost, Centrum) toont de poging tot een evenredige spreiding van het schaarse voedsel. Het document dateert vermoedelijk uit het voorjaar van 1941. De genoemde "Visscherijcentrale" (VC) was een overheidsorgaan dat door de bezetter was ingesteld om de visvangst en -distributie volledig te controleren.

Historisch zeer relevant is de expliciete vermelding van de "Joodsche dagmarkten" (Waterlooplein, Joubertstraat en Gaaspstraat). Dit markeert de periode waarin de Duitse bezetter begon met het isoleren van de Joodse bevolking door hen te dwingen alleen op specifieke markten hun inkopen te doen, een voorbode van de latere ghetto-vorming en deportaties. De verschuiving van "Olympiaplein" naar "Stadionplein" in Amsterdam-Zuid is eveneens typerend voor de administratieve precisie waarmee de distributiepunten werden herzien.