Getypte brief of rapportfragment (pagina 2). -2-

bureaux, onder welker ressort visch wordt verkocht, dwin-
gend voor te schrijven.

Wij stellen U nu voor de volgende regeling voor het
bepalen van de volgorde, waarin visch kan worden gekocht,
goed te keuren.

Om 9.30 uur wordt de rij door den marktambtenaar
gefixeerd. Hij deelt deze rij in 5 of 6 deelen, al naar
gelang van de lengte van de rij. Hij draagt zorg, dat
tusschen elk deel van de rij voldoende tusschenruimte
wordt in acht genomen. Vervolgens loot hij, in welke volg-
orde de verschillende deelen van de rij voor visch in aan-
merking zullen kunnen komen. Om 9.30 uur weet de markt-
ambtenaar reeds, hoeveel kooplieden met visch zijn te
verwachten, zoodat hij dan bijv. de drie hoogste nummers
van de rij kan mededeelen, dat zij niet behoeven te wach-
ten.

Het publiek, dat na 9.30 uur zich aan de rij wenscht
aan te sluiten, moet vanzelfsprekend wachten, totdat alle
deelen van de rij, die aan de loting hebben deelgenomen,
zijn afgewerkt.

Wij merken ten slotte op, dat een verdeeling der rij
in 5 of 6 deelen en de daarop volgende loting vanzelf-
sprekend niet geheel bevredigend kan werken. Evenwel mee-
nen wij, dat deze regeling toch voldoende verbetering
brengt om niet aan U te vragen Uw goedkeuring er aan te
willen hechten.

De Gemeentelijk Adviseur voor Voe- De Directeur,
dings- en Distributieaangelegenheden, Het document beschrijft een specifiek systeem om de orde bij de visverkoop te handhaven door middel van een loting. Omdat de vraag groter is dan het aanbod, ontstaan er lange rijen. Om te voorkomen dat mensen urenlang voor niets staan te wachten en om de volgorde eerlijk te bepalen, stelt men voor om de rij om 9:30 uur te 'fixeren'.

De rij wordt vervolgens in secties verdeeld, waarna een loting bepaalt welke sectie als eerste aan de beurt is. Een belangrijk praktisch aspect is dat de marktambtenaar op basis van het beschikbare aanbod de mensen in de achterste secties direct kan vertellen dat er waarschijnlijk geen vis meer voor hen zal zijn, zodat zij niet onnodig blijven wachten. De opstellers geven toe dat het systeem niet perfect is, maar zien het als een aanzienlijke verbetering ten opzichte van de huidige situatie. Dit document stamt zeer waarschijnlijk uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Tijdens deze jaren was er sprake van grote voedselschaarste en een strikt distributiesysteem. Vis was een schaars goed en de verkoop ervan leidde vaak tot onrust en lange wachtrijen ('rijenstaan').

De functie "Gemeentelijk Adviseur voor Voedings- en Distributieaangelegenheden" was typerend voor deze tijd, waarin gemeenten lokaal probeerden de distributie van basisbehoeften zo ordelijk mogelijk te laten verlopen. De maatregel is een voorbeeld van de bureaucratische controle die nodig was om sociale onrust bij schaarste te beheersen.